Wacław Kowalik

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wacław Kowalik
Data i miejsce urodzenia

1913
Studzianki

Data i miejsce śmierci

15 sierpnia 1983
Warszawa

Narodowość

polska

Alma Mater

Akademia Sztuk Pięknych w Warszawie

Dziedzina sztuki

medalierstwo, rzeźba

Ważne dzieła

Wacław Kowalik (ur. 1913 w Studziankach, zm. 15 sierpnia 1983 w Warszawie) – polski rzeźbiarz i medalier.

W 1939 ukończył pięcioletnie studia na warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych, studiował pod kierunkiem Tadeusza Breyera. Po 1945 został stałym współpracownikiem Mennicy Państwowej, dla której stworzył ponad sto wzorów medalierskich, plakiet oraz projektów monet (m.in. będącej dwadzieścia lat w obiegu monety o nominale 2 złote[1]), a z odznaczeń zaprojektował Medal „Za udział w walkach o Berlin” ustanowiony w 1966[2]. Ponadto był twórcą kompozycji figuralnych m.in. Pomnik Partyzanta w Warszawie zrealizowany w 1962, Pomnik Walki i Męczeństwa Ziemi Bydgoskiej niezrealizowany projekt z 1966 (pierwsza nagroda). Wiele dzieł Wacława Kowalika znajduje się w zbiorach muzealnych m.in. Muzeum Watykańskiego, Muzeum Narodowego w Warszawie i Muzeum Warszawy[3].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Moneta 2 złote polskie z 1976, projektu Wacława Kowalika. [dostęp 2011-11-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-10)].
  2. Tadeusz Jeziorowski, Mariusz Skotnicki (red.): Blask orderów. T. III. Warszawa: Muzeum Łazienki Królewskie, 2019, s. 50.
  3. Artinfo, Wacław Kowalik