Walata

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Walata
ولاته
ilustracja
Państwo  Mauretania
Region Haud asz-Szarki
Wysokość 235 m n.p.m.
Populacja 
• liczba ludności

3000
Położenie na mapie Mauretanii
Mapa lokalizacyjna Mauretanii
Walata
Walata
Ziemia17°17′55″N 7°01′24″W/17,298611 -7,023333
Starożytne ksary Wadan, Szinkit, Tiszit i Walata[a]
Obiekt z listy światowego dziedzictwa UNESCO
ilustracja
Państwo  Mauretania
Typ kulturowy
Spełniane kryterium III, IV, V
Numer ref. 750
Region[b] Kraje arabskie
Historia wpisania na listę
Wpisanie na listę 1996
na 20. sesji

Walata (arab. ولاته, fr. Oualata) – miasto w południowo-zachodniej Mauretanii w regionie Haud asz-Szarki na Saharze. Liczy około 3 tys. mieszkańców.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Miasto założyli w 1240 ghańscy osadnicy z ludu Soninke. Było punktem etapowym na szlaku z Senegalu i kopalń soli w Adrarze do krain nad Nilem i Oceanu Indyjskiego. Było do XV wieku ważnym centrum handlowym na trasie karawan, służyło też jako miejsce spotkań pielgrzymów zmierzających do Mekki. Istniejąca tu jeszcze dzisiaj islamska szkoła religijna (tzw. madrasa) była niegdyś najważniejszą tego typu placówką w całej Afryce Zachodniej. Straciła znaczenie na rzecz Timbuktu i tras morskich[1].

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Ze względu na zachowaną tu tradycyjną zabudowę miasto zostało wpisane na listę światowego dziedzictwa kultury UNESCO (wspólnie z innymi mauretańskimi miastami: Szinkitem, Tiszitem i Wadanem). Zabudowa rozkłada się na kilku piętrach doliny ze studniami dla karawan. Osobliwością lokalną jest bogate zdobienie wejść do domostw. W 1324 malijski król Mansa Musa sprowadził tu z Andaluzji poetę i plastyka Abu-Ischaka at-Tuen-dżena, który zajął się zdobieniem jego pałacu i domów innych dostojników, wytwarzając swoisty, miejscowy styl bazujący na białej sztukaterii i około siedmiu przeplatających się symbolach geometrycznych. Otrzymał za to 12.000 miskali (1500 uncji) złotego piasku[1].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b E.K., Mauretańskie starocie, w: Poznaj Świat, nr 3/1980, s.40, ISSN 0032-6143

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Walata