Walenty Dutkiewicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Walenty Dutkiewicz

Walenty Dutkiewicz (ur. 5 lutego 1798 w Iłkowie (powiat bocheński), zm. 21 kwietnia 1882 w Warszawie) – profesor prawa cywilnego, dziekan wydziału prawa i administaracyi w warszawskiej Szkole Głównej.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Był dziekanem wydziału prawa Szkoły Głównej Warszawskiej w latach 1863–1867 (po aresztowaniu przez władze carskie poprzedniego dziekana, prof. Jana Kantego Wołowskiego).

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

Wydał Prawo hipoteczne w Królestwie Polskim obowiązujące (1850), Prawa Cywilne jakie w Polsce obowiązywały od 1347 do wprowadzenia kodeksu Napoleona (1866) i inne.

Jako komentator praw obowiązujących dał się poznać jako cywilista w rozprawach pochodzących z 1862 r.: Zobowiązania podzielne i niepodzielne oraz O prawie wierzycieli do spadku po dłużniku pozostałego. Będąc na emeryturze, w 1874 ogłosił pracę źródłową Zbiór praw sądowych ex-kanclerza Zamoyskiego ułożony i w r. 1778 drukiem ogłoszony, a teraz przedrukowany z domieszczeniem źródeł i uwag tak prawoznawczych jak prawodawczych przez Walentego Dutkiewicza. W dziele tym podkreślał, że prace Zamoyskiego z zespołem prawników nad kodeksem trwały zaledwie półtora roku wliczając w to czas druku, natomiast prace nad pruskim Landrechtem z 1794 – 48 lat, kodeksem austriackim z 1811 – 58 lat, wreszcie nad Kodeksem Napoleona – lat 13.

Dzieła[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Wielka Ilustrowana Encyklopedia Powszechna "Gutenberga", t. IV, Kraków 1924-1932
  • Encyklopedya Powszechna Kieszonkowa, zeszyt X, Nakład druk i własność Noskowskiego, Warszawa 1888
  • Profesor Walenty Dutkiewicz (1798-1882)