Walram IV (książę Limburgii)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Walram IV
książę Limburgii
Okres panowania od 1246/1247
do 1279
Poprzednik Henryk IV
Następca Ermengarda
Dane biograficzne
Data urodzenia ok. 1220
Data śmierci 12 października 1279
Ojciec Henryk IV
Matka Irmgarda z Bergu
Żona Jutta z Kleve
od 1249
do 1275
Dzieci Ermengarda
Żona Kunegunda z Brandeburgii
od 1278

Walram IV (ur. ok. 1220 r., zm. 12 października 1279 r.) – książę Limburgii od 1246/1247 r.

Życie[edytuj]

Walram był młodszym synem księcia Limburgii i hrabiego Bergu Henryka IV i Irmgardy z Bergu. Po śmierci ojca objął tron w Limburgii, hrabstwo Bergu przypadło zaś jego starszemu bratu Adolfowi. Sprawował władzę w niespokojnym okresie wielkiego bezkrólewia. Popierał kandydata do tronu niemieckiego Wilhelma z Holandii, m.in. był jego posłem do Anglii. Po śmierci Wilhelma (1256 r.) Walram wsparł kolejnego pretendenta, Ryszarda z Kornwalii.

Uczestniczył w licznych walkach arcybiskupów Kolonii przeciwko mieszczanom z Kolonii. W ich trakcie w 1268 r. dostał się do niewoli, w której przebywał ponad 3 miesiące.

Walram był dwukrotnie żonaty. W 1249 r. poślubił Juttę, córkę hrabiego Kleve Dytryka IV (VI). Jedynym dzieckiem z tego małżeństwa była córka Ermengarda (ur. ok. 1250). Jutta zmarła w 1275 r. W 1278 r. Walram ponownie się ożenił – z Kunegundą, córką margrabiego Brandenburgii na Salzwedel Ottona III. Była ona jednocześnie siostrzenicą króla Czech Przemysła Ottokara II, którego Walram wsparł w wojnie przeciwko Węgrom. To małżeństwo pozostało bezdzietne.

Bibliografia[edytuj]