Wielicka Próba

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wielicka Próba
ilustracja
Państwo  Słowacja
Pasmo Tatry Wysokie, Karpaty
Wysokość 1980 m n.p.m.
Pierwsze wejście 31 sierpnia 1874
Mór Déchy, Anton Döller, Paul Schwartz, Josef Schäferling, Johann Still i Samuel Horvay
Położenie na mapie Tatr
Mapa lokalizacyjna Tatr
Wielicka Próba
Wielicka Próba
Ziemia49°09′37″N 20°08′46″E/49,160278 20,146111

Wielicka Próba (słow. Velická próba, Gerlachovská próba) – stroma, kilkunastometrowa ścianka o punkcie kulminacyjnym położonym na wysokości ok. 1980 m n.p.m., znajdująca się we wschodnich ścianach masywu Gerlacha w słowackiej części Tatr Wysokich. Wielicka Próba leży powyżej wylotu Wielickiego Żlebu, opadającego spod Przełączki nad Kotłem, po stronie Doliny Wielickiej. Przez Wielicką Próbę prowadzi jedna z najpopularniejszych tras na główny wierzchołek Gerlacha. Niegdyś szlak ten był znakowany, obecnie jest dostępny jedynie z uprawnionym przewodnikiem.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwsze łańcuchy zostały założone na Wielickiej Próbie w 1880 r. Droga przez Wielicką Próbę została wytyczona przez prof. dr. Kühla w 1891 roku. W 1892 roku zmieniono nieco jej przebieg, oznakowano ją farbą i założono na niej klamry i łańcuchy. W latach następnych szlak ten nieznacznie zmieniano, znakowanie usunięto i zaopatrzono w dodatkowe łańcuchy.

Pierwszego turystycznego letniego wejścia na Gerlach przez Wielicką Próbę dokonali 31 sierpnia 1874 roku Mór Déchy, Anton Döller, Paul Schwartz, Josef Schäferling, Johann Still i Samuel Horvay. Pierwsze wejście zimowe na Gerlach przez Wielicką Próbę miało miejsce 29 grudnia 1908 roku, w wyprawie uczestniczyli Ernst Dubke, Johann Breuer i Johann Franz senior.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Witold Henryk Paryski: Tatry Wysokie. Przewodnik taternicki. Część XII. Wschodnia Batyżowiecka Przełęcz – Litworowa Przełęcz. Warszawa: Sport i Turystyka, 1965.
  2. Jarosław Januszewski, Grzegorz Głazek, Witold Fedorowicz-Jackowski: Tatry i Podtatrze, atlas satelitarny 1:15 000. Warszawa: GEOSYSTEMS Polska Sp. z o.o., 2005. ISBN 83-909352-2-8.
  3. Zofia Radwańska-Paryska, Witold Henryk Paryski: Wielka encyklopedia tatrzańska. Poronin: Wydawnictwo Górskie, 2004. ISBN 83-7104-009-1.