Wielka Kolumbia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wielka Kolumbia
Republika Kolumbii
Gran Colombia
República de Colombia
1819-1831
Flaga Wielkiej Kolumbii
Godło Wielkiej Kolumbii
Flaga Wielkiej Kolumbii Godło Wielkiej Kolumbii
Położenie Wielkiej Kolumbii
Język urzędowy

hiszpański

Stolica

Bogota

Ustrój polityczny

republika

Głowa państwa

prezydent Domingo Caycedo

Powierzchnia
 • całkowita


2 519 954 km²

Liczba ludności (1825)
 • całkowita 


2 583 799

Data powstania

17 grudnia 1819

Data likwidacji

19 listopada 1831

Wielka Kolumbia (hiszp. Gran Colombia), właśc. Republika Kolumbii (hiszp. República de Colombia) – nazwa republiki federacyjnej w północnej części Ameryki Południowej powstałej na kongresie w Angosturze w Wenezueli, istniejącej w latach 1819–1831. Jako twórcę idei tej federacji uznaje się Simóna Bolívara, który był również pierwszym prezydentem republiki.

Od 1819 w skład państwa wchodziły terytoria dzisiejszej Kolumbii i Wenezueli, do których dołączyły w 1821 Panama i w 1822 Ekwador. Stolicą Wielkiej Kolumbii była Bogota, a poszczególnymi krajami związku zarządzali wiceprezydenci: Wenezuelą – José Antonio Páez, Kolumbią (wraz z obecną Panamą) – Francisco de Paula Santander, Ekwadorem – Juan José Flores.

Plany poszerzenia państwa o Peru i Boliwię nie powiodły się. Po śmierci Bolivara kraj rozpadł się na poszczególne kraje federacji.