Wilcza Skała

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Widok z Drogi Pienińskiej

Wilcza Skałaturnia w Pieninach o wysokości około 610 m n.p.m. Znajduje się pomiędzy Sokolicą a Dunajcem, do którego opada urwistą ścianą o wysokości około 150 m. Powyżej nad Wilczą Skałą, a pod Sokolicą, wznosi się jeszcze jedna turnia – ostro zakończona Głowa Cukru (skalna iglica). Pomiędzy tymi dwoma turniami znajduje się tzw. Wilczy Spad – głęboka depresja będąca miniaturową dolinką wisząca. Jej nazwa według podań góralskich pochodzi od tego, że wilk goniący sarnę z rozpędu wraz z nią spadł do mającego około 60 m wysokości urwiska, jakim jest podcięta ta dolinka. Od Wilczego Spadu z kolei pochodzi nazwa Wilczej Skały.

Pod Wilczą Skałą z Przechodków Wielkich do doliny Pienińskiego Potoku prowadził dawniej szlak turystyczny zwany Skalną Percią. W skale nad wodą zamontowane były haki umożliwiające przejście tego trudnego odcinka. Po utworzeniu Pienińskiego Parku Narodowego szlak został zamknięty. Obecnie jest to obszar ochrony ścisłej.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Józef Nyka: Pieniny. Przewodnik. Wyd. IX. Latchorzew: Wyd. Trawers, 2006. ISBN 83-915859-4-8.
  2. Pieniński Park Narodowy. Pieniny polskie i słowackie. Mapa 1:25 000, 1:15 000. Kraków: Wyd. Kartograficzne Polkart Anna Siwicka, 2006/07. ISBN 83-87873-07-1.