William Foulke

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
William Foulke
Ilustracja
Pełne imię i nazwisko William Henry Foulke
Data i miejsce urodzenia 12 kwietnia 1874
Dawley
Data i miejsce śmierci 1 maja 1916
Sheffield
Pozycja bramkarz
Kariera juniorska
Lata Klub
Blackwell Colliery
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1894–1905 Sheffield United 299 (0)
1905–1906 Chelsea 34 (0)
1906–1907 Bradford City 22 (0)
W sumie: 355 (0)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1897  Anglia 1 (0)

William Henry "Grubas" Foulke (ur. 12 kwietnia 1874 w Dawley, zm. 1 maja 1916 w Shropshire) – angielski bramkarz, który ważył ponad 150 kilogramów. Wraz z Sheffield United zdobył tytuł mistrza Anglii 1898 oraz dwukrotnie Puchar Anglii (1899, 1902). W swojej karierze bronił barw także Chelsea oraz Bradford City.

Jest najcięższym piłkarzem w historii reprezentacji Anglii, w barwach której zagrał jeden mecz (wygrany 4:0 z Walią). Był niezwykle krnąbrnym zawodnikiem. Jego najsłynniejsze "wyczyny" to złamanie poprzeczki, siadanie na rywalach czy podtapianie ich w kałuży. Niezwykle popularna jest także historia, która wydarzyła się po finałowym meczu Pucharu Anglii w 1902 roku. Niezadowolony z decyzji sędziego bramkarz, zdenerwowany wszedł do pokoju arbitrów. Główny rozjemca tego spotkania ze strachu przed wielkim bramkarzem schował się w szafie. Inna historia opowiada o tym, że kiedy piłkarze Chelsea przyszli na posiłek klubowy, na sali zastali Foulke'a, który zjadł wszystkie przysługujące im posiłki.


W trakcie swojej kariery klubowej zarabiał cztery funty tygodniowo (robotnicy zarabiali wówczas funta). Mimo wielu zasług dla futbolu w Wielkiej Brytanii zmarł w ubóstwie. Jako przyczynę śmierci podaje się marskość wątroby.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]