Wołodymyr Parasiuk

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wołodymyr Parasiuk
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 9 lipca 1987
Majdan

Wołodymyr Zinowijowycz Parasiuk, ukr. Володимир Зіновійович Парасюк (ur. 9 lipca 1987 w miejscowości Majdan[1]) – ukraiński aktywista polityczny, sotnik Euromajdanu, deputowany VIII kadencji.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Po skończeniu szkoły średniej podejmował studia na Politechnice Lwowskiej, następnie na kierunkach elektronika i ekonomia na Uniwersytecie Lwowskim, nie kończąc żadnego z nich. Pracował w firmie budowlanej, później zajął się prowadzeniem własnej lokalnej działalności gospodarczej (montaż okien, usługi rejestrowania obrazu)[2].

Stał się jednym z aktywistów Euromajdanu, protestów z lat 2013–2014 skierowanych przeciwko rządom Wiktora Janukowycza, w trakcie których jako sotnik zajmował się pilnowaniem porządku. Powszechną rozpoznawalność i popularność[3] zyskał swoim wystąpieniem na ustawionej na Majdanie Niezależności scenie z 21 lutego 2014. Przerwał wówczas wystąpienie liderów opozycji prezentujących wyniki negocjacji z prezydentem, który zgodził się na przedterminowe wybory w grudniu tegoż roku. Wołodymyr Parasiuk przejął mikrofon, po czym wygłosił emocjonalne przemówienie. Oskarżył w nim politycznych przywódców protestów, że „ściskają dłoń mordercy”, zażądał postawienia Wiktorowi Janukowyczowi ultimatum podania się do dymisji do godziny 10:00 następnego dnia, zapowiadając w braku takich działań sięgnięcie po broń[4]. Przemówienie to zostało entuzjastycznie przyjęte przez zgromadzony pod sceną, a jego autor przez wspierające protesty media określony mianem bohatera, który przyczynił się do przyspieszenia podjęcia przez Wiktora Janukowycza decyzji o opuszczeniu Kijowa[4][5].

Po wybuchu konfliktu na wschodniej Ukrainie dołączył do batalionu „Dnipro-1”, utworzonego w ramach Specjalnych Pododdziałów Ochrony Porządku Publicznego na Ukrainie[1]. Brał udział w działaniach zbrojnych pod Iłowajśkiem, w trakcie których został ranny[6].

Wystartował następnie w przedterminowych wyborach parlamentarnych jako kandydat niezależny w jednym z okręgów obwodu lwowskiego. W wyniku głosowania z 26 października 2014 uzyskał mandat posła do Rady Najwyższej z jednym z najlepszych wyników indywidualnych w kraju[7].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Володимир Парасюк (ukr.). nbnews.com.ua. [dostęp 2014-11-08].
  2. Занадто народний депутат. Навіщо сотник Парасюк штурмує Раду (ukr.). ukr.media, 12 października 2014. [dostęp 2014-11-07].
  3. The February revolution (ang.). economist.com, 1 marca 2014. [dostęp 2014-11-08].
  4. a b Anna Pawłowska: Wołodymyr Parasiuk – najbardziej znany sotnik Ukrainy. „Zatrzymał Janukowycza”. gazeta.pl, 28 lutego 2014. [dostęp 2014-11-08].
  5. Сотник, який переломив хід історії: Треба було дотискати (ukr.). pravda.com.ua, 24 lutego 2014. [dostęp 2014-11-08].
  6. Поранений сотник Парасюк вийшов з-під Іловайська (ukr.). ukrinform.ua, 31 sierpnia 2014. [dostęp 2014-11-07].
  7. Serwis CVK – Wybory 2014 (ukr.). [dostęp 2014-11-07].