Woltamperometria

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Woltamperometria – technika analityczna, której podstawą jest pomiar zależności natężenie prądupotencjał elektryczny w układzie elektrody pracującej i odniesienia zanurzonych w roztworze badanym zawierającym oznaczaną substancję i elektrolit podstawowy. Elektroda porównawcza (odniesienia) jest niepolaryzowana (np. elektroda kalomelowa), natomiast elektroda pracująca jest polaryzowaną obojętną, i może to być:

  1. kroplowa elektroda rtęciowa (ker)
  2. inna elektroda rtęciowa
  3. mikroelektroda stała

Pomiary wykonywane z zastosowaniem ker są nazywane polarografią zgodnie z terminologią IUPAC, choć często pojęcie to jest utożsamiane z woltamperometrią.

Materiały źródłowe[edytuj | edytuj kod]

  1. Władysław W. Kubiak, R. Piech, Wstęp do polarografii i woltamperometrii, AGH, online, dostęp 2006-10-31, dostępne w Internecie: [1]
  2. Encyklopedia techniki. Chemia., WNT, W-wa 1972
  3. The Chemistry Hypermedia Project, 2003, online, dostęp: 2006-10-31, dostępny w Internecie: [2]