Wydział Filologiczny Uniwersytetu Gdańskiego

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wydział Filologiczny
Faculty of Languages
Uniwersytet Gdański
Ilustracja
Budynek Neofilologii i Rektorat UG
Data założenia

1 września 2008

Państwo

 Polska

Adres

80-308 Gdańsk
ul. Wita Stwosza 51

Liczba pracowników
• naukowych


315

Liczba studentów

4000

Dziekan

dr hab. Urszula Patocka-Sigłowy, prof. UG

Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, u góry znajduje się punkt z opisem „Wydział Filologiczny Uniwersytetu Gdańskiego”
Ziemia54°23′49″N 18°34′18″E/54,396944 18,571667
Strona internetowa

Wydział Filologiczny Uniwersytetu Gdańskiego – jeden z wydziałów Uniwersytetu Gdańskiego. Mieści się w trzech budynkach: Neofilologia (ul. Wita Stwosza 51, razem z rektoratem), Filologia (ul. Wita Stwosza 55, razem z Wydziałem Historycznym) i Logopedia (ul. Wita Stwosza 58)[1]. Wydzielony w 2008 roku z Wydziału Filologiczno-Historycznego[2].

Władze[edytuj | edytuj kod]

Struktura[edytuj | edytuj kod]

  • Instytut Anglistyki i Amerykanistyki
  • Instytut Filologii Germańskiej
  • Instytut Lingwistyki Stosowanej
  • Instytut Filologii Polskiej
  • Instytut Filologii Romańskiej
  • Instytut Rusycystyki i Studiów Wschodnich
  • Katedra Filologii Klasycznej
  • Katedra Kulturoznawstwa
  • Katedra Logopedii
  • Zakład Slawistyki i Studiów Bałkańskich
  • Katedra Wiedzy o Filmie i Kulturze Audiowizualnej

Historia[edytuj | edytuj kod]

1 października 1946 powstała Wyższa Szkoła Pedagogiczna w Gdańsku. Filologię i historię początkowo wykładano na Wydziale Humanistycznym. W 1952 nazwę zmieniono na Wydział Filologiczno-Historyczny. Był pierwszą jednostką Szkoły, która otrzymała prawo nadawania stopnia naukowego doktora. Popyt społeczny na humanistów zwiększył rozbudowę, zatem postanowiono o powrocie do poprzedniej nazwy. Instytuty zastąpiły katedry.

20 marca 1970 zgodnie z uchwałą Rady Ministrów PRL, Wyższa Szkoła Pedagogiczna w Gdańsku połączyła się z Wyższą Szkołą Ekonomiczną w Sopocie tworząc Uniwersytet Gdański. W momencie powstania nowej uczelni, Wydział Humanistyczny był jednym z największych. Kształcił 2275 studentów dzięki pracy 134 pracowników naukowo-dydaktycznych. W tym pięciu profesorów. Dalszymi etapami rozwoju były:

  • 1970 – Zakład Języków i Kultury Krajów Skandynawskich
  • 1973 – Zakład Filologii Angielskiej
  • 1974 – otwarto kierunek filologii angielskiej
  • 1975 – otwarto kierunek filologii skandynawskiej
  • 1979 – Zakład Filologii Germańskiej
  • 1984 – Zakład Filologii Klasycznej i Neolatynistyki
  • 1986 – otwarto kierunek filologii klasycznej
  • 1987 – Zakład Logopedii
  • 1989 – Zakład Historii Sztuki
  • 1989 – otwarto kierunek filologii germańskiej
  • 1996 – Katedra Filologii Romańskiej
Napisy na budynku, gdy Wydział stanowił jedność z Historycznym
  • 1997 – otwarto kierunek filologii romańskiej
  • 1998 – otwarto Katedrę Slawistyki

Część z powyższych zakładów została przeobrażona w katedry, bądź instytuty.

W 1990 Wydział Humanistyczny został podzielony na Wydział Nauk Społecznych oraz Wydział Filologiczno-Historyczny[3]. W 2007 Senat UG podjął decyzję o podzieleniu tego drugiego na Wydział Historyczny[4] i Wydział Filologiczny. Formalnie zaczęły one funkcjonować 1 września 2008. Dziekanem został profesor Andrzej Ceynowa, który tego dnia oddał insygnia Rektora po zakończeniu drugiej kadencji. Od 2009 proponowaną specjalizacją na filologii polskiej są tu studia licencjackie, nauczycielskie dwuprzedmiotowe: nauczanie języka polskiego i wiedzy o języku i kulturze kaszubskiej.

Ostatnie Władze Wydziału Filologiczno-Historycznego[edytuj | edytuj kod]

Adres[edytuj | edytuj kod]

ul. Wita Stwosza 51, 80-308 Gdańsk

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]