Wysoczyzna Turecka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wysoczyzna Turecka
Ilustracja
Północne krańce wysoczyzny
Mapa regionu
Megaregion

Pozaalpejska Europa Środkowa

Prowincja

Niż Środkowoeuropejski

Podprowincja

Niziny Środkowopolskie

Makroregion

Nizina Południowowielkopolska

Zajmowane
jednostki
administracyjne

Polska:
woj. wielkopolskie
woj. łódzkie

Wysoczyzna Turecka, Wzgórza Tureckie – mezoregion Niziny Południowowielkopolskiej położony w jej północno-wschodniej części, wewnątrz łuku rzeki Warty, na zachód od Kotliny Kolskiej. Obejmuje obszar ok. 1363 km².

Region charakteryzuje się urozmaiconą, falistą, miejscami pagórkowatą, rzeźbą terenu. Wzgórza morenowe dochodzą tu do 189 m n.p.m. wznosząc się do 100 metrów ponad otaczające Wzgórza Tureckie Dolinę Konińską i Kotlinę Kolską (od północy i wschodu) oraz Równinę Rychwalską (od zachodu).

W podłożu zalegają złoża węgla brunatnego, eksploatowane w kopalniach Konińskiego Okręgu Przemysłowego.

Na Wale Malanowskim (w okolicach wsi Żdżenice) swój początek ma lewy dopływ WartyKiełbaska, największa rzeka regionu.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]