Zamek Lombardzki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zamek Lombardzki
Castello di Lombardia
Ilustracja
Państwo  Włochy
Miejscowość Enna
Typ budynku zamek rezydencyjno-obronny
Styl architektoniczny arabsko-normański
Położenie na mapie Sycylii
Mapa konturowa Sycylii, blisko centrum na prawo u góry znajduje się punkt z opisem „Zamek Lombardzki”
Położenie na mapie Włoch
Mapa konturowa Włoch, na dole nieco na prawo znajduje się punkt z opisem „Zamek Lombardzki”
Ziemia37°34′04″N 14°17′17″E/37,567778 14,288056

Zamek Lombardzki[1](wł. Castello di Lombardia) – zamek w Ennie na Sycylii uważany za największy i najstarszy sycylijski zamek z okresu średniowiecza (o powierzchni 26000 ), jeden z największych zamków we Włoszech[2] .

Pierwszą twierdzę w tym miejscu, zwanym Henna, ponad dwa tysiące lat temu zbudowali Sykanowie na szczycie góry o wysokości około 970 m n.p.m., jako obronę przed Sykulami. Zamek pozwolił powstającemu w jego pobliżu miastu odgrywać wiodącą rolę w różnych okresach historycznych. Arabowie w X wieku umocnili zamek, który zyskał miano "niezdobytego" (Urbs Inexpugnabilis). Za panowania Rogera II (1130 r.) przeprowadzono rozbudowę zamku, który zaczęto nazywać "lombardzkim" ze względu na obecność w pobliżu kolonistów z Lombardii. Dalszą rozbudowę zamku nakazał Fryderyk II Sycylijski. Wzniesiono wówczas na murach 20 baszt (obecnie pozostało tylko sześć). Cały kompleks zamkowy ze względu na ogrom powierzchni mógł stanowić wygodne schronienie dla miejscowej ludności i załogi. Zamek stał się letnią rezydencją Fryderyka III, który zwołał w tym miejscu parlament sycylijski w 1324 r. Na zamku odbyły się uroczystości koronacyjne 4-letniego Karola II (1666 r.). Burbonowie rzadko odwiedzali zamek, który stopniowo popadał w ruinę[1][2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Sycylia. Gliwice: Helion, 2012, s. 87. ISBN 978-83-246-4392-9.
  2. a b Typicalsicily (wł.), dostęp 2020-09-24