Zara (plemię)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy plemienia. Zobacz też: inne znaczenia tego słowa.

Zara, Żarowianieśredniowieczne plemię słowiańskie należące do zespołu plemion łużyckich, zamieszkujące tereny pomiędzy Nysą Łużycką a Bobrem głównie w rejonie dzisiejszych Żar, które były prawdopodobnie ich głównym grodem. Zostali podbici (podobnie jak Łużyczanie i Słupianie) przez Bolesława Chrobrego[1]. Najbliższymi ich sąsiadami byli Nice, oddzieleni pasem lasów i bagien Łużyczanie oraz Bobrzanie mieszkający na terenach oddzielonych Borami Dolnośląskimi.

Ich gród w Żarach został później zastąpiony przez osadę targową[2]. Na dialekt Żarowian dokonano w 1548 roku przekładu Biblii[3].

Nazwa plemienia może pochodzić od:

  • słowa żuraw, bowiem okoliczne bagniste łąki były (i częściowo nadal są) naturalnym siedliskiem tych ptaków,
  • zara lub zora albo zor - zorza poranna, jako że poganie o wschodzie słońca oddawali cześć swoim bogom,
  • słowa żar, od wypalania lasu w celu zakładania pól uprawnych (tzw. gospodarka żarowa). W tym regionie istnieją również dziś nazwy miejscowości, które o tym przypominają (Żary, Żagań, Zgorzelec, Żarska Wieś, Żarki Średnie, Żarka nad Nysą).
    lub
  • zara - kwaśna łąka, których w regionie nie brakowało.

Po raz pierwszy plemię wymienia Thietmar z Merseburga w swej kronice z 1007 roku.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Andrzej Wędzki: Zara. W: Mały słownik kultury dawnych Słowian. Lech Leciejewicz (red.). Warszawa: Wiedza Powszechna, 1999, s. 241. ISBN 83-214-0499-5.
  2. Na szlaku - Artykuł - Niedziela.pl, www.niedziela.pl [dostęp 2017-11-28] (pol.).
  3. T. Jaworski, W. Pyżewicz. Nowy Testament w dziejach i kulturze Europy. 450 rocznica przekładu Nowego Testamentu przez Mikołaja Jakubicę na język dolnołużycki. Zielonogórskie Studia Łużyckie 3, Zielona Góra 2001

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jaworski, Tomasz - "Żary w dziejach pogranicza śląsko-łużyckiego", Żary 1993