Słupianie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Słupianie[1] (łac. Selpoli) – średniowieczne plemię słowiańskie zamieszkujące tereny na zachód od Nysy Łużyckiej, sąsiadowali z Bieżuńczanami i Żarowianami.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Lech Leciejewicz: Słowianie zachodni : z dziejów tworzenia się średniowiecznej Europy. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1989, s. 62. ISBN 83-04-02690-2.