Zasłonak żółtawy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zasłonak żółtawy
Ilustracja
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo grzyby
Typ podstawczaki
Klasa pieczarniaki
Rząd gołąbkowce
Rodzina zasłonakowate
Rodzaj zasłonak
Gatunek zasłonak żółtawy
Nazwa systematyczna
Cortinarius ochroleucus (Schaeff.) Fr.
Epicr. syst. mycol. (Upsaliae): 284 (1838) [1836-1838]
Zasłonak żółtawy: drugie zdjęcie

Zasłonak żółtawy (Cortinarius ochroleucus (Schaeff.) Fr.) – gatunek grzybów należący do rodziny zasłonakowatych (Cortinariaceae)[1].

Systematyka i nazewnictwo[edytuj | edytuj kod]

Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Cortinarius, Cortinariaceae, Agaricales, Agaricomycetidae, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi[1].

Po raz pierwszy opisał ten takson J.Ch. Schaeffer w 1774 r. jako Agaricus ochroleucus. Obecną, uznaną przez Index Fungorum nazwę nadał mu Elias Fries w 1838 r. przenosząc go do rodzaju Cortinarius[1].

Synonimy[2]:

  • Agaricus ochroleucus Schaeff. 1774
  • Agaricus ochroleucus Schaeff. 1774 var. ochroleucus
  • Dermocybe ochroleuca (Schaeff.) Wünsche 1877
  • Myxacium ochroleucum (Schaeff.) P. Kumm. 1871

Nazwę polską nadał Andrzej Nespiak w 1975 r.[3]

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Kapelusz

Średnica 2–6 cm, początkowo łukowaty, potem spłaszczony z szerokim garbem. Powierzchnia białawoochrowa z jedwabistym połyskiem (przynajmniej u młodych okazów). Jest tylko słabo higrofaniczny; w stanie wilgotnym staje się nieznacznie lepki i ciemniejszy – kremowy do ochrowego[4].

Blaszki

Przyrośnięte, średniogęste lub rzadkie[4].

Trzon

Wysokość 2–9 cm, grubość 5–12 mm, początkowo pełny, potem pusty, walcowaty lub wrzecionowaty. Powierzchnia biaława i jedwabista ze strefą pierścieniową. Zasnówka biała[4].

Miąższ grzyba

Cienki, białawy, pod działaniem KOH czerwonawy. Smak gorzki, zapach niewyraźny[4].

Zarodniki

Zarodniki eliptyczne, raczej gładkie, o rozmiarach 7–8 × 4–5,5 μm[4].

Występowanie i siedlisko[edytuj | edytuj kod]

Znane są jego stanowiska w Ameryce Północnej, Europie i Maroku. W Europie występuje w niektórych tylko krajach[5]. W piśmiennictwie naukowym na terenie Polski do 2003 r. podano tylko jedno stanowisko[3].

Grzyb mikoryzowy. Rośnie na ziemi w lasach liściastych, pojedynczo lub w grupach, szczególnie pod dębami i bukami od września do listopada[4].

Gatunki podobne[edytuj | edytuj kod]

  • zasłonak biały (Cortinarius eburneus) rośnie raczej pod drzewami iglastymi i jego miąższ nie zmienia barwy pod działaniem KOH[4].
  • Cortinarius causticus jest bardziej oślizgły, ma charakterystyczny zapach, a gorzka jest tylko jego skórka kapelusza[4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Index Fungorum (ang.). [dostęp 2018-01-13].
  2. Species Fungorum (ang.). [dostęp 2018-01-13].
  3. a b Władysław Wojewoda: Checklist of Polish Larger Basidiomycetes. Krytyczna lista wielkoowocnikowych grzybów podstawkowych Polski. Kraków: W. Szafer Institute of Botany, Polish Academy of Sciences, 2003. ISBN 83-89648-09-1.
  4. a b c d e f g h Cortinarius ochroleucus (Schaeff.) Fr. 1838. [dostęp 2018-01-10].
  5. Discover Life Maps. [dostęp 2018-01-10].