Zbigniew Ładosz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zbigniew Ładosz
Data i miejsce urodzenia 14 kwietnia 1939
Wrotnów
Data śmierci ?
Poseł I kadencji Sejmu
Okres od 25 listopada 1991
do 31 maja 1993
Przynależność polityczna NSZZ „Solidarność”
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski

Zbigniew Ładosz (ur. 14 kwietnia 1939 we Wrotnowie, zm. przed 28 sierpnia 2009) – polski polityk, poseł na Sejm RP I kadencji.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył w 1981 studia na Wydziale Technologii Budowy Maszyn Politechniki Poznańskiej.

Na początku lat 80. zaangażował się w działalność NSZZ „Solidarność”. Był wiceprzewodniczącym zarządu regionu konińskiego związku. 15 grudnia 1981 został zatrzymany, następnie tymczasowo aresztowany i skazany za kierowanie strajkiem i kontynuowanie działalności związkowej na karę półtora roku pozbawienia wolności[1][2]. Po reaktywacji „Solidarności” na początku lat 90. został przewodniczącym zarządu regionu.

W 1991 z listy związkowej uzyskał mandat posła na Sejm I kadencji w okręgu konińsko-sieradzkim[3]. Zasiadał w Komisji Polityki Społecznej oraz Komisji Spraw Zagranicznych. Był także członkiem Podkomisji nadzwyczajnej do rozpatrzenia projektu ustawy o zmianie ustawy o opodatkowaniu wzrostu wynagrodzeń. W 1993 bez powodzenia ubiegał się o reelekcję z ramienia Bezpartyjnego Bloku Wspierania Reform. Później zrezygnował z działalności politycznej.

W 2009, pośmiertnie, został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski[4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]