Zdanie pojedyncze

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Zdanie pojedyncze – wypowiedź zawierająca tylko jedno orzeczenie; dzieli się na zdanie rozwinięte i nierozwinięte[1][2].

Zdanie pojedyncze rozwinięte to takie wypowiedzenie, które oprócz podmiotu i orzeczenia, posiada również określenia w swych strukturach (przydawka, dopełnienie, okolicznik[3]). Zdanie pojedyncze nierozwinięte to takie wypowiedzenie, które może posiadać tylko orzeczenie i podmiot (orzeczenie jest konieczne, aby wyrażenie nazwać zdaniem)[1].

Zdanie pojedyncze rozwinięte:

  • Mały chłopiec idzie ścieżką prowadzącą do lasu.

Zdanie pojedyncze nierozwinięte:

  • Chłopiec idzie.

Przypisy

  1. a b Bąk 1977 ↓, s. 404.
  2. Klemensiewicz 1953 ↓, s. 8.
  3. Bąk 1977 ↓, s. 404-405.

Bibliografia[edytuj]