Zdziary Pisaniarskie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Widok na Zdziary z Ornaku
Widok na Zdziary z Polany na Stołach

Zdziary Pisaniarskie – postrzępiony grzbiet górski po wschodniej stronie Doliny Kościeliskiej w Tatrach Zachodnich. Według Wielkiej encyklopedii tatrzańskiej ciągnie się od Upłazkowej Przełączki ponad Pisaniarskim Żlebem w kierunku Organów[1]. Władysław Cywiński w 3. części przewodnika Tatry używa nazwy Zdziary (bez przymiotnika Pisaniarskie) i inaczej określa granice. Według niego Zdziary ciągną się od Białego Siodełka (ok. 1570 m) po Karczmarski Przechód (ok. 1660 m), a ich obramowanie tworzy Pisaniarski Żleb (Żleb nad Pisaną) i jego ramiona: Karczmarski Żleb opadający z Karczmarskiego Przechodu i Biały Żleb opadający z Białego Siodełka[2].

Zdziary zbudowane są ze skał węglanowych i składają się z wielu ścian i ścianek częściowo porośniętych kosodrzewiną. Najwyższym ich punktem jest skała wznosząca się tuż po północnej stronie Karczmarskiego Przechodu, największe zaś i najbardziej strome są dwie ściany znajdujące się w północnej części Zdziarów, w górnej części Białego Żlebu. Złączone są wybitnym filarem o wysokości około 170 m opadającym do Białego Żlebu. Jest to tzw. „Filar Zdziarów”. Po raz pierwszy pokonał go Leszek Nowiński latem 1968 r. Po obydwu stronach Filara Zdziarów znajdują się dwie ściany; zachodnia opadająca do Białego Żlebu i południowa opadająca do niewielkiego żlebka będącego odnogą Białego Żlebu. W ścianach tych znajdują się nyże, zacięcia, niewielkie okapy i kominy, a taternicy wytyczyli w nich osiem dróg wspinaczkowych, opisanych przez W. Cywińskiego w przewodniku Tatry[2].

Znajduje się tu też pięć jaskiń: Komin w Żdziarach, Dziura w Ździarach Wyżnia, Dziura w Ździarach, Nyża w Ździarach i Okap w Ździarach[3].

Zdziary nie są udostępnione turystycznie. Są dobrze widoczne szczególnie ze ścieżki zejściowej od Wąwozu Kraków oraz z Polany Pisanej[4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Zofia Radwańska-Paryska, Witold Henryk Paryski: Wielka encyklopedia tatrzańska. Poronin: Wydawnictwo Górskie, 2004. ISBN 83-7104-009-1.
  2. a b Władysław Cywiński: Tatry. Czerwone Wierchy, część zachodnia. Przewodnik szczegółowy, tom 3. Poronin: Wyd. Górskie, 1996. ISBN 83-7104-011-3.
  3. Jaskinie Polski, Państwowy Instytut Geologiczny – Państwowy Instytut Badawczy, jaskiniepolski.pgi.gov.pl [dostęp 2017-02-08] (pol.).
  4. Józef Nyka: Tatry polskie. Przewodnik. Wyd. XIII. Latchorzew: Wyd. Trawers, 2003. ISBN 83-915859-1-3.