Zdzisław Szulc

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Zdzisław Szulc (ur. 28 stycznia 1895 w Poznaniu, zm. 29 marca 1959 w Poznaniu), polski znawca i kolekcjoner instrumentów muzycznych, działacz sportowy, tenisista.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Z zawodu kupiec, w okresie międzywojennym zgromadził bogaty zbiór instrumentów muzycznych ze swoich zagranicznych podróży. Po wojnie część tej kolekcji stała się podstawą działu instrumentów muzycznych Muzeum Wielkopolskiego (potem Narodowego, następnie Muzeum Instrumentów Muzycznych) w Poznaniu. Szulc pełnił tam od 1945 dożywotnio funkcję kustosza. Był również współtwórcą (1953) i wiceprezesem Stowarzyszenia Polskich Artystów Lutników. Na potrzeby Muzeum Wielkopolskiego opracował m.in. Katalog opisowy zbioru instrumentów muzycznych (1938) i Katalog instrumentów muzycznych Muzeum Wielkopolskiego (1949). Ponadto był autorem Słownika lutników polskich (1953).

Szulc pasjonował się również sportem, był jednym z pionierów tenisa w Wielkopolsce i wybitnym działaczem tenisowym. W 1921 został prezesem-założycielem Polskiego Związku Tenisowego. Od 1913 był zawodnikiem Z.T.M.P., od 1914 KS Warty Poznań i od 1923 AZS Poznań. Został odznaczony m.in. Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Krzyżem Walecznych, Wielkopolskim Krzyżem Powstańczym.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Słownik muzyków polskich, tom II: M-Z (pod redakcją Józefa Chomińskiego), Polskie Wydawnictwo Muzyczne, Kraków 1967

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]