Zofia Jagiellonka (1522-1575)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy córki Zygmunta I Starego. Zobacz też: Zofia Jagiellonka (1464-1512).
Zofia Jagiellonka
ilustracja
księżna brunszwicka
Okres panowania od 1556
do 11 czerwca 1568
Jako żona Henryka II
Dane biograficzne
Dynastia Jagiellonowie
Data i miejsce urodzenia 13 lipca 1522
Kraków
Data i miejsce śmierci 28 maja 1575
Schöningen
Miejsce spoczynku kościół Błogosławionej Marii Dziewicy w Wolfenbüttel
Ojciec Zygmunt I Stary
Matka Bona Sforza
Mąż Henryk II Młodszy

Zofia Jagiellonka (ur. 13 lipca 1522 w Krakowie, zm. 28 maja 1575 w Schöningen) – królewna polska i księżniczka litewska, księżna brunszwicka, córka Zygmunta I Starego i jego drugiej żony Bony Sforzy.

Urodziła się około godziny 22 w niedzielę 13 lipca 1522 jako trzecie dziecko pary królewskiej. Wychowywana na Wawelu wraz z młodszymi siostrami Anną i Katarzyną. Po 1548 wskutek konfliktu matki z Zygmuntem Augustem zamieszkała z Boną i siostrami na Mazowszu. Z trzech młodszych córek Zygmunta Starego uchodziła za najmądrzejszą. Między 22 a 25 lutego 1556 roku poślubiła Henryka II, księcia brunszwickiego. Małżeństwo to okazało się bezdzietne. Owdowiała 11 czerwca 1568 roku. Po śmierci męża usunęła się do swoich dóbr oprawnych w Schöningen. Krótko później popadła w spór ze swoim pasierbem Juliuszem; konflikt, który dotyczył zakresu władzy książęcej w Schöningen, zakończył się 17 stycznia 1572 roku podpisaniem ugody. Juliusz jednak nie dotrzymał warunków porozumienia i w 1573 roku Zofia musiała zwrócić się o pomoc do cesarza Maksymiliana II. Po śmierci brata króla Zygmunta II Augusta doradzała listownie swej siostrze Annie w sprawach politycznych.

Wiosną 1570 roku przeszła na luteranizm i stała się jedyną luteranką w dynastii Jagiellonów.

Została pochowana w kościele Błogosławionej Marii Dziewicy w Wolfenbüttel.

Bibliografia[edytuj]

  • Małgorzata Duczmal, Jagiellonowie. Leksykon biograficzny, Kraków - Poznań 1996, s. 509-520.

Literatura dodatkowa

  • Andrea Lilienthal, Die Fürstin und die Macht: welfische Herzoginnen im 16. Jahrhundert: Elisabeth, Sidonia, Sophia. Hannover 2007.
  • Jan Pirożyński, Die Herzogin Sophie von Braunschweig-Wolfenbüttel aus dem Hause der Jagiellonen (1522-1575) und ihre Bibliothek. Ein Beitrag zur Geschichte der deutsch-polnischen Kulturbeziehungen in der Renaissancezeit. Wiesbaden 1992.
  • Jan Pirożyński, Der internationale Korrespondentenkreis der Herzogin Sophie aus dem Hause der Jagiellonen (1522-1575). Ein Beitrag zur kulturellen Vermittlung einer polnischen Prinzessin. Popp, Dietmar; Suckale, Robert [Hrsg.]: Die Jagiellonen. Kunst und Kultur einer europäischen Dynastie an der Wende zur Neuzeit. Nürnberg 2002.
  • Jan Pirożyński, Die Rolle der Herzogin Sophie von Braunschweig-Wolfenbüttel aus dem Hause der Jagiellonen angesichts der Habsburgischen Kandidatur für den polnischen Thron während des ersten Interregnums in Polen (1572-1574). Studia Austro Polonica (1996) 5, S. 59-80.
  • Aleksander Przeździerecki, Jagiellonki polskie w XVI. wieku, t. I-V, Kraków 1880.
  • Maria Bogucka, Bona Sforza PIW 1989