Zweigelt

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zweigelt
‘Zweigelt’
Chore winogrona odmiany zweigelt
Chore winogrona odmiany zweigelt
Gatunek winorośl właściwa
(Vitis vinifera)
Inne nazwy rotburger, zweigeltrebe
Najstarsza nazwa rotburger
Hodowca Fritz Zweigelt[1]
Rok wyhodowania 1922[1]
Pochodzenie Austria
Ważne regiony uprawy Austria
Identyfikator VIVC 13484[1]
Przeznaczenie owoców wino[1]
Kolor skórki czerwonoczarny

Zweigelt, zweigeltrebe − czerwony szczep winorośli z gatunku Vitis vinifera, wyhodowany w Austrii w 1922 i głównie tam uprawiany.

Pochodzenie, historia, synonimy[edytuj | edytuj kod]

Zweigelt został wyhodowany w Klosterneuburgu w 1922 roku poprzez skrzyżowanie szczepów st. laurent i blaufränkisch przez winiarza austriackiego, doktora Fritza Zweigelta[1][2][3]. Odmiana została pierwotnie nazwana przez hodowcę rotburger[2], Nazwę zweigelt wprowadzono później, dla uhonorowania hodowcy[2]. Inne synonimy to m.in. blauer zweigelt i zweigeltrebe[1][2].

Z zweigelta wyhodowano szczepy roesler (austriacki) i cabernet moravia (czeski)[2].

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Odmiana wcześnie wypuszcza pąki i dojrzewa dość wcześnie[2]. Daje wysokie plony i udaje się nawet w chłodnych klimatach[2]. Plenność, jeśli nie jest kontrolowana, może jednak powodować niską jakość wina[4].

Zweigelt daje wina bardzo owocowe, o wyraźnym posmaku czereśni i wiśni[2] albo jagód, porównywane z włoskim dolcetto[5] i kalifornijskim zinfandelem (primitivo)[6]. Te cechy są wykorzystywane do wzbogacenia win kupażowanych z kilku odmian[2]. Wina z owoców ze starannie uprawianych krzewów dobrze nadają się do starzenia w dębowych beczkach i mają duży potencjał dojrzewania[2].

Regiony uprawy[edytuj | edytuj kod]

Austria[edytuj | edytuj kod]

Najpopularniejszy czerwony szczep uprawiany w Austrii (6476 ha w 2009, czyli ok. 14% powierzchni winnic)[7], szczególnie w Dolnej Austrii (Weinviertel) i Burgenlandzie[2][4].

Inne kraje Europy[edytuj | edytuj kod]

Zweigelt uprawiany jest na mniejszą skalę na Słowacji (pod nazwą zweigeltrebe), Węgrzech (np. wzdłuż granicy austriackiej i w regionie Villány[8]) i w Czechach, przede wszystkim na południu[2][9], ale również w okolicach Mielniku[10]. Istnieją nasadzenia m.in. w Wielkiej Brytanii[2][11], Niemczech (ok. 100 ha)[2],

Nowy Świat[edytuj | edytuj kod]

Wśród państw z nasadzeniami zweigelta są m.in. Kanada (Kolumbia Brytyjska)[2][12] oraz Japonia (231 ha, przede wszystkim wyspa Hokkaido)[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f Furmint w bazie danych Instytutu Hodowli Winorośli Geilweilerhof (ang.). [dostęp 16 października 2016].
  2. a b c d e f g h i j k l m n o p Jancis Robinson, Julia Harding, José Vouillamoz: Wine Grapes. HarperCollinsPublishers, 2012, s. 1177. ISBN 978-0-06-220636-7. (ang.)
  3. Ulrich Sautter, Eckhard Supp, Patrick Fiévez: Europa Środkowa i Zachodnia. W: André Dominé: Wino. Wyd. 2. Ożarów Mazowiecki: Wydawnictwo Olesiejuk, 2009, s. 537. ISBN 978-83-7626-712-8. (pol.)
  4. a b Stevenson 2005 ↓, s. 390.
  5. Stuart Walton, Brian Glover: The Ultimate Encyclopedia of Wine, Beer, Spirits and Liqueurs. Hermes House, 1998, s. 120. ISBN 978-1840380859. (ang.)
  6. Karen MacNeil: The Wine Bible. Nowy Jork: Workman Publishing, 2001, s. 561. ISBN 978-1-56305-434-1. (ang.)
  7. Documentation 2011. Structure, wine, country, Austria (ang.). Austrian Wine. [dostęp 10 kwietnia 2014].
  8. Karen MacNeil: The Wine Bible. Nowy Jork: Workman Publishing, 2001, s. 591. ISBN 978-1-56305-434-1. (ang.)
  9. Stevenson 2005 ↓, s. 419.
  10. Stevenson 2005 ↓, s. 425.
  11. Stevenson 2005 ↓, s. 398.
  12. Stevenson 2005 ↓, s. 533.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Tom Stevenson: The Sotheby's Wine Encyclopedia. Wyd. 4. Londyn: Dorling Kindersley, 2005. ISBN 0-7566-1324-8. (ang.)