Zygmunt Kawecki (pisarz)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy pisarza. Zobacz też: inne osoby o tym imieniu i nazwisku.

Zygmunt Kawecki (ur. 13 kwietnia 1876 - zm. 22 sierpnia 1955 w Poznaniu) – polski dramaturg.

Zadebiutował utworem "Dramat Kaliny". Utwór ten został wystawiony po raz pierwszy w 1902 roku w Krakowie i odniósł niespodziewanie duży sukces. W następnych latach Kawecki opublikował nowe utwory dramatyczne, które także cieszyły się dużym powodzeniem. Od 1907 był został sekretarzem redakcji "Kuriera Warszawskiego". W czasie I wojny światowej został ewakuowany w głąb Rosji. W Moskwie był redaktorem "Gazety Polskiej". Po wojnie powrócił do Polski, gdzie pracował jako urzędnik i cenzor filmowy. Nadal pisywał utwory dramatyczne, głównie komedie i farsy. Po II wojnie światowej, w 1948 roku został zawieszony prawach członka ZLP za współpracę z okupantem hitlerowskim, polegającą na publikowaniu recenzji teatralnych na łamach gadzinowego "Nowego Kuriera Warszawskiego". Zmarł w 1955 roku, pochowany na Cmentarzu Bródzieńskim (kw. 108H-2).

Wybrane utwory[edytuj | edytuj kod]

  • "Dramat Kaliny" (1902)
  • "Szkoła" (1907)
  • "Poczekalnia pierwszej klasy" (1925)
  • "Ludzie tymczasowi" (1926)
  • "Fura słomy" (1927)
  • "Droga do piekła" (1931)
  • "Miłość chemiczna" (1947)
  • "Jan i Janek" (1948)
  • "Jan nieznany" (1949)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Piotr Kuncewicz: Leksykon polskich pisarzy współczesnych. Warszawa: GRAF-PUNKT, 1995. ISBN 83-86091-29-0.