Ælgifu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Cnut; Ælfgifu, 1031

Aelgifu z Northampton, inne transkrypcje: Ælgifu, Aelfigja, Elgifu, Alfgifu (ur. ok. 995, zm. ok. 1040) – anglosaska konkubina króla Danii Kanuta Wielkiego, matka króla Anglii Harolda Zajęczej Stopy i władcy Norwegii Swena Knutssona (Swena Alfivasona). Regentka Norwegii w imieniu swojego syna, w latach 1030-1035.

Gdy starszy syn Swen objął królestwo Norwegii, Kanut wysłał ją z nim by sprawowała rządy w imieniu niepełnoletniego. Postępowała jednak tak okrutnie i bezwzględnie, że Norwegowie zbuntowali się przeciw władczyni i wygnali ją z kraju.

Po śmierci Kanuta Wielkiego podjęła wszelkie starania by kolejnym królem Anglii został jej drugi syn, Harold. W tym celu wymusiła na szlachcie uznanie Harolda za tymczasowego króla i popierała spiski na życie jego najgroźniejszych rywali. Dopięła swego ponieważ inni konkurenci do tronu przebywali za granicą.


Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • "Algifu" [w:] Andrew Langley – 100 największych tyranów., Wydawnictwo Podsiedlik-Raniowski i Spółka, Poznań 1996.