Harold I Zajęcza Stopa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Harold I Zajęcza Stopa
Król Anglii
HAROLD I HAREFOOT.JPG
Król Anglii
Okres panowania od 1037
do 17 marca 1040
Poprzednik Kanut Wielki
Następca Hardekanut
Dane biograficzne
Dynastia Skjoldungowie
Urodziny ok. 1015
Śmierć 17 marca 1040
Oksford
Ojciec Kanut Wielki
Matka Elgifu z Northampton

Harold I, Harold Zajęcza Stopa (Harefoot) inne tłumaczenie Zająconogi (ur. ok. 1012, zm. 17 marca 1040), król Anglii 10371040, syn Kanuta Wielkiego z nieprawego łoża, ze związku z Elgifu z Northampton, przyrodni brat króla Anglii i Danii, Hardekanuta. Przydomek Zajęcza stopa zawdzięczał swoim umiejętnościom polowania.

Po śmierci Kanuta Wielkiego w 1035 r. tron duński objął Hardekanut. Został również ogłoszony królem Anglii, ale tu pretensje do korony zgłosił również Harold. Za Haroldem przemawiał również fakt, iż Hardekanut na stałe przybywał w Danii i podróż na Wyspy musiała mu zabrać sporo czasu. Dodatkowo konkurent Harolda musiał stawić czoło szwedzko-norweskiej koalicji. Anglosasi zdecydowali się na połowiczne rozwiązanie, mianując Harolda regentem na czas nieobecności Hardekanuta.

Takiemu rozwiązaniu sprzeciwili się earl Godwin oraz królowa-wdowa Emma z Normandii, matka Hardekanuta. W 1036 r. Emma wezwała na pomoc z Normandii swoich dwóch synów z pierwszego małżeństwa z Ethelredem II Bezradnym - Edwarda i Alfreda. Obydwaj synowie wylądowali ze zbrojną eskortą w Anglii pod pozorem odwiedzin matki w Winchesterze. Harold nie zwlekał i rozkazał Godwinowi, który w międzyczasie przeszedł na jego stronę, pojmać książąt. Edwardowi udało się zbiec, ale Alfred został pojmany i oślepiony na rozkaz regenta. Zmarł niedługo później.

W 1037 r. Emma z Normandii opuściła Anglię i udała się do Brugii. Harold został powszechnie uznany za króla, ale arcybiskup Canterbury Æthelnoth odmówił mu koronacji. Harold nie przejął się tym i zajął skarby pozostawione w Winchesterze przez królową Emmę. Reszta rządów Harolda upłynęła w spokoju. Zmarł 17 marca 1040 r., kiedy do Anglii płynęła flota Hardekanuta, który postanowił upomnieć się o swoje dziedzictwo.

Ciało Harolda pochowano w opactwie westminsterskim. Kiedy Hardekanut objął tron, rozkazał w czerwcu 1040 r. ekshumować ciało rywala, odciąć mu głowę i wrzucić ciało do Tamizy. Stronnicy Zajęczej Stopy wyłowili jego ciało i pochowali je w sekrecie w małym kościele St Clemens Danes.

Harold miał syna, Elfwine'a, który w późniejszych latach został mnichem w jednym z europejskich klasztorów.

Genealogia[edytuj | edytuj kod]

4. Swen Widłobrody      
    2. Kanut Wielki
5. Świętosława        
      1. Harold I Zajęcza Stopa
6. Elfhelm, Ealdorman of York    
    3. Aelgifu z Northampton    
7.      
 


Poprzednik
Kanut Wielki
Royal Arms of England (1198-1340).svg Król Anglii
1037-1040
Royal Arms of England (1198-1340).svg Następca
Hardekanut