Śródkoście
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Śródkoście (łac. Diploe) – warstwa istoty gąbczastej w kościach płaskich czaszki, znajdująca się między blaszką zewnętrzną a blaszką wewnętrzną (szklistą) istoty zbitej. Jest wypełnione szpikiem kostnym i silnie unaczynione przez żyły śródkościa biegnące w szerokich i licznie rozgałęzionych kanałach śródkościa. W niektórych miejscach czaszki śródkoście uległo absorpcji i między blaszkami znajdują się tylko przestrzenie płynowe.
Bibliografia [edytuj]
- Adam Bochenek, Michał Reicher: Anatomia człowieka. T. 1. Warszawa: PZWL, 1968, s. 165, 288.