Żyły śródkościa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Śródkoście i żyły śródkościa

Żyły śródkościa (łac. venae diploicae) – żyły ściany kostnej czaszki, układające się promieniście w śródkościu. Są to naczynia o cienkich ścianach, pozbawione zastawek. Biegną w kanałach śródkościa, do których mocno przylegają, co zapobiega zapadaniu się ich ścian. Łączą się z żyłami okostnej zewnętrznej i wewnętrznej, a poprzez żyły wypustowe (venae emissariae) łączą się z jednej strony z krążeniem zewnątrzczaszkowym, a z drugiej – z zatokami żylnymi opony twardej. Pozwala to na wyrównywanie ciśnienia krwi w naczyniach wewnątrz i na zewnątrz czaszki.

U małych dzieci żyły śródkościa są liczniejsze niż u dorosłych. W momencie zarośnięcia szwów czaszkowych dochodzi do łączenia się naczyń zlokalizowanych na sąsiednich kościach i w konsekwencji zmniejszenia ich ilości. Duża liczba żył śródkościa ułatwia rozprzestrzenianie się infekcji w obrębie naczyń czaszki, co sprawia, że u dzieci częściej dochodzi do powikłań w przebiegu zapalenia zatok[1].

Zwykle wyróżnia się 4 żyły śródkościa:

  • czołową, która spływa do żyły nadoczodołowej i do zatoki strzałkowej górnej
  • skroniową przednią, biegnącą w kości czołowej i kości ciemieniowej, spływającą do zatoki klinowo-ciemieniowej i, poprzez szczelinę w skrzydle większym kości klinowej, do jednej z żył skroniowych głębokich
  • skroniową tylną, leżącą w obrębie kości ciemieniowej i części kości skroniowej, przebiegającą przez otwór sutkowy i uchodzącą do okolicy sutkowej oraz do zatoki poprzecznej
  • potyliczną, która spływa do żyły potylicznej i do zatoki poprzecznej lub bezpośrednio do spływu zatok

Przypisy

  1. RT. Younis, RH. Lazar, VK. Anand. Intracranial complications of sinusitis: a 15-year review of 39 cases. „Ear Nose Throat J”. 81 (9), s. 636–8, 640–2, 644, Sep 2002. PMID 12353440. 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.