20 Dywizjon Artylerii Ciężkiej (20 dac) – pododdział artylerii ciężkiej Wojska Polskiego II RP.
Dywizjon został sformowany na bazie 9 Pułku Artylerii Ciężkiej dla 20 Dywizji Piechoty[1].
[edytuj] Walki dywizjonu
1 września dywizjon walczył w składzie artylerii dywizyjnej i wspierał przez trzy doby obronę oddziałów dywizji[1]. Wyrwy w systemie obronnym pod Mławą zmusiły dywizję do wycofania się. 20 dac osłaniał odwrót. Działanie lotnictwa przeciwnika spowodowało, że dywizjon stracił cały swój sprzęt artyleryjski. Większość żołnierzy z dowódcą dywizjonu i dowódcami baterii przedostała się do Warszawy. Tam dywizjon otrzymał sprzęt rezerwowy i walczył do dnia kapitulacji stolicy w obronie pododcinka północnego na Pradze[1].
[edytuj] Struktura organizacyjna i obsada etatowa
Dowódca dywizjonu — mjr Stanisław Domiczek
- 1 bateria — por. Aleksander Szmidt
- 2 bateria — por. Eugeniusz Niemunis
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 1,2 Karol Lucjan Galster: Księga Pamiątkowa Artylerii Polskiej 1914-1939. Londyn: 1975, s. 409.
[edytuj] Bibliografia
- Karol Lucjan Galster: Księga Pamiątkowa Artylerii Polskiej 1914-1939. Londyn: 1975.
II Rzeczpospolita
