4G

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Telefonia komórkowa czwartej generacji (4G) - standard telefonii komórkowej, następca 3G. Polega na przesyłaniu dźwięku i danych za pomocą komutacji pakietów opartej na IP. Posiada uproszczoną architekturę sieci szkieletowej oraz polepszoną przepływność w sieci radiowej w stosunku do poprzednich standardów.

Polska jest czwartym krajem na świecie, gdzie uruchomiono transmisję w tym standardzie[1].

Przykłady systemów czwartej generacji[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Przemysław Poznański: Nadszedł internet 4G. Polska czwartym krajem na świecie. Gazeta Wyborcza, 2010-09-08. [dostęp 2013-09-27].