Personal Digital Cellular

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

PDC (Personal Digital Cellular) - jest systemem telefonii komórkowej drugiej generacji wynalezionym i używanym w Japonii.

Podobnie do D-AMPS i GSM, system PDC używa technologii TDMA. Jest to także jeden z trzech głównych ogólnoświatowych standardów cyfrowych komunikacji bezprzewodowej, ma on podobne znaczenie do systemu GSM. System ten jest aktualnie używany tylko w Japonii, pomimo tego zastosowanie go brane jest pod uwagę także w innych regionach świata2012-08[potrzebne źródło]. System ten pomimo stosowania go tylko w Japonii, jest drugim co do wielkości systemem liczącym w grudniu 2003 roku ponad 61,817 milionów abonentów2012-08[potrzebne źródło].

W systemie PDC stosuje się wielodostęp TDMA/FDMA, pasmo 800 Mhz (downlink 810-888 MHz, uplink 893-958 MHz) i 1.5 GHz (downlink 1477-1501 MHz, uplink 1429-1453 MHz).