Abimelek (syn Gedeona)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Portret Abimelecha w "Promptuarii Iconum Insigniorum"

Abimelek (dosł. "Ojciec [jest] królem" gr. Abimelech) – syn Gedeona z matki Drumy, nałożnicy swojego ojca. Bohater biblijnej Księgi Sędziów.

Historia Abimeleka[edytuj | edytuj kod]

Po śmierci ojca udał się do swoich krewnych do Sychem, gdzie zgromadził od nich pieniądze, za które najął awanturników i zbójców. Z nimi zaatakował dom swojego ojca, zabijając wszystkich braci oprócz jednego Jotama, który uciekł. Następnie mieszkańcy Sychem obwołali Abimeleka królem. Gdy Jotam dowiedział się o tym, wygłosił mowę do mieszkańców w Sychem, w której przewidział upadek Sychem i śmierć Abimeleka. Po trzech latach mieszkańcy Sychem popadli w spór z Abimelekiem i urządzali na niego zasadzki w górach. Do nieposłuszeństwa zachęcał ich Gaal, syn Obeda. Abimelek, korzystając z pomocy Zebula, swojego namiestnika w Sychem, pokonał Gaala a następnie spacyfikował bunt Sychem niszcząc miasto doszczętnie i mordując wszystkich jego mieszkańców.

Następnie Abimelek wyruszył do walki z miastem Tebes. Podczas próby zdobycia wewnętrznej warowni, został ciężko ranny w głowę rzuconym przez kobietę kamieniem młyńskim. By uniknąć hańbiącej śmierci, polecił giermkowi, by go dobił. Następnie jego zwolennicy rozeszli się do swoich domów.

Śmierć Abimeleka jest interpretowana przez Biblią jako kara za wymordowanie swoich braci[1].

Przypisy

  1. Sdz 9,56 w przekładach Biblii.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]