Abraham Janssens

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Abraham Janssens, Skalda i Antwerpia (1609)

Abraham Janssens (ur. ok. 1575 w Antwerpii, zm. w 1632 tamże) – flamandzki malarz okresu baroku.

W latach 1584-1585 terminował u Jana Snellincka, w 1598 w Rzymie był uczniem holenderskiego artysty Willema van Nieulandta. Około 1620 powrócił do Antwerpii, gdzie został mistrzem cechu św. Łukasza.

Malował obrazy mitologiczne, historyczne, religijne i alegoryczne. Współpracował z Fransem Snydersem i pejzażystą Janem Wildensem. Jego uczniami byli Gerard Seghers i Theodoor Rombouts.

Wybrane dzieła[edytuj | edytuj kod]

  • Ceres, Bachus i Wenus (po 1601) – Sibiu, National Brukenthal Museum,
  • Św. Łukasz malujący Madonnę (1603) – Mechelen, Katedra,
  • Herkules, Pan i Omfale - 1607, deska 148 x 189 , Statens Museum voor Kunst
  • Skalda i Antwerpia (1609) – Antwerpia, Koninklijk Museum voor Schone Kunsten,
  • Ecce Homo (1612-13) – Warszawa, Muzeum Pałacu w Wilanowie,
  • Opłakiwanie Chrystusa (ok. 1624) – Warszawa, Muzeum Narodowe,


  • Diana i Kallisto – Budapeszt, Muzeum Sztuk Pięknych,
  • Odpoczywająca Diana – Kassel, Staatliche Museen,
  • Olimp – Monachium, Stara Pinakoteka,
  • Wenus i Adonis – Wiedeń, Kunsthistrisches Museum.
Wikimedia Commons

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Malarstwo flamandzkie doby Rubensa, van Dycka i Jordaensa 1608-1678, red. Antoni Ziemba, Warszawa: Muzeum Narodowe, 2007. ISBN 978-83-7100-801-6.