Air Medal

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Air Medal
Awers
Awers
Baretka
Baretka
Baretka
Baretka - brązowy oak leaf cluster
Baretka
Baretka - złota gwiazdka
Ustanowiono 11 maja 1942

Air Medal (pol. Medal Lotniczy lub Medal Powietrzny) – amerykańskie odznaczenie wojskowe ustanowione w 1942, przyznawane członkom sił zbrojnych Stanów Zjednoczonych lub sojuszniczych za „chwalebny (zasłużony) wyczyn dokonany w trakcie lotu” (meritorious achievement while participating in aerial flight).

W hierarchii odznaczeń Air Medal znajduje się pomiędzy Defense Meritorious Service Medal i Meritorious Service Medal a Aerial Achievement Medal i Commendation Medal.

Medal został ustanowiony przez prezydenta Roosevelta, zgodnie z sugestią sekretarza wojny Henry'ego Stimsona, który uważał, że potrzebne było nowe odznaczenie dla osób, które wykazały się w szczególny sposób w czasie lotu, ale nie zasługiwały na Distinguished Flying Cross, przyznawany za czyny bohaterskie.

Odznaczenie może być nadane wielokrotnie. Kolejne nadanie jest oznaczane poprzez nałożenie na wstążkę (oraz baretkę) brązowej odznaki w formie pęku liści dębowych (oak leaf cluster) w Siłach Lądowych i Powietrznych, lub złotej pięcioramiennej gwiazdki w Marynarce Wojennej, Piechocie Morskiej i Straży Wybrzeża USA. Pięć odznak brązowych lub gwiazdek złotych jest zastępowanych odznaką względnie gwiazdką srebrną. Ponadto w siłach lądowych, powietrznych, marynarce wojennej i piechocie morskiej za czyny waleczności odznaczenie może zostać nadane z "odznaką waleczności" w formie brązowej litery "V"[1].

Przypisy

  1. John E. Strandberg, Roger James Bender, The Call of Duty: Military Awards and Decorations of the United States of America, San Jose 1994.

Odznaczeni[edytuj | edytuj kod]

Information icon.svg Z tym tematem związana jest kategoria: Odznaczeni Medalem Lotniczym (USA).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]