Akapit

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Tekst podzielony na akapity, wyodrębnione poprzez wcięcia

Akapit (od łac. a capite, dosł. od głowy, od początku) – podstawowy sposób dzielenia łamu na rozpoznawalne wzrokiem mniejsze fragmenty w celu zwiększenia czytelności tekstu. Podstawowa jednostka logiczna dłuższego tekstu, składająca się z jednego lub wielu zdań stanowiących pewną całość treściową (myśl). Zadaniem akapitu jest wyraźne zaznaczenie nowej myśli w bieżącym wątku wypowiedzi.

Czasami jako synonimy akapitu są stosowane terminy: ustęp, werset oraz paragraf; mają one jednak inne znaczenie.

Zasady tworzenia akapitów[edytuj | edytuj kod]

Akapity buduje się poprzez:

  • wcięcie akapitowe – odsunięcie pierwszego wiersza akapitu od marginesu[1]. Typowa wielkość wcięcia akapitowego to 1 firet[2],
  • odstęp międzyakapitowy – zwiększenie odstępu pomiędzy akapitami za pomocą stosownej opcji w programie do składu lub metodą nieprofesjonalną przez wstawienie pustego wiersza[3].

Pierwszy wiersz akapitu to wiersz akapitowy, a ostatni – wiersz końcowy[2].

Typowe błędy[edytuj | edytuj kod]

Przy dzieleniu akapitu między sąsiednimi łamami (lub kolumnami) należy dbać, aby zarówno na początku, jak i na końcu akapitu znajdowały się co najmniej dwa wiersze tekstu. Najczęstsze błędy w dzieleniu tekstu to:

  • szewc – samotny pierwszy wiersz akapitu – ostatni na dole łamu (inna nazwa: sierota),
  • bękart – samotny ostatni wiersz akapitu – pierwszy na górze łamu,
  • wdowa – krótki wyraz lub końcówka przeniesionego wyrazu w wierszu końcowym[4].

Przypisy

  1. Podstawy formatowania akapitów (pol.). [dostęp 2014-05-15].
  2. 2,0 2,1 Robert Chwałowski: Akapit (pol.). Typografia.ogme.pl, 12.04.2010. [dostęp 2014-05-15].
  3. Andrzej Gołąb: Aka­pit na celowniku (pol.). Chochlikdrukarski.com. [dostęp 2014-05-15].
  4. Rafał Świątek: Mikrokosmos (pol.). W: Typografia po polsku [on-line]. 30 grudnia 2010. [dostęp 2014-05-15].
Zobacz hasło akapit w Wikisłowniku