András Cházár

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

András Cházár (ur. 2 lipca 1745, Jovice – zm. 1 lutego 1816, Rožňava) – węgierski prawnik, społecznik.

Ulica A.Cházára w Budapeszcie

Od 1773 r. pracował w Rożniawie, następnie pełnił funkcję sędziego tabularnego żup: turniańskej, hontiańskej, abowskiej i gemerskiej. W latach 1790 - 1794 naczelny notariusz żupy gemerskiej.

Podczas trzyletniego pobytu w Wiedniu poznał warunki, w jakich wówczas musieli żyć głuchoniemi. Wstrząśnięty tymi doświadczeniami postanowił poruszyć sumienie społeczeństwa i ulżyć najciężej doświadczonym przez los. Dzięki publicznej zbiórce, która przyniosła 40 tys. forintów i osobistemu poparciu króla Franciszka I założył w mieście Vác pierwszy na Węgrzech nowoczesny zakład dla głuchoniemych dzieci.

W Jovicach koło Rożniawy znajduje się dom rodzinny A. Cházára, w którym mieści się poświęcona mu izba pamiątkowa. Na budynku tablica pamiątkowa w jęz. węgierskim.