Andrzej Poniatowski
| Andrzej Poniatowski | |
 Andrzej Poniatowski |
|
 Ciołek |
|
| Data urodzenia | 28 września 1734 |
| Data śmierci | 3 marca 1773 |
| Miejsce śmierci | Wiedeń |
| Rodzina | Poniatowscy |
| Rodzice | Stanisław Poniatowski Konstancja Czartoryska |
| Małżeństwo | Maria Teresa Kinsky von Weichnitz und Tettau |
| Dzieci | Maria Teresa Poniatowska, Józef Antoni Poniatowski |
| Odznaczenia | |
   |
|
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Andrzej Poniatowski herbu Ciołek (ur. 28 września 1734, zm. 3 marca[1] 1773 w Wiedniu) – książę, syn Stanisława Poniatowskiego i Konstancji Czartoryskiej. Brat króla polskiego – Stanisława Augusta.
Od młodości oficer armii austriackiej, zasłużył się podczas wojny siedmioletniej, był inspektorem piechoty. Podkomorzy (szambelan) dworu austriackiego od 1758 roku[2]. Był wolnomularzem[3].
W służbie wojskowej uzyskał najwyższy wówczas stopień zbrojmistrza polnego (niem. feldzugmeister). 3 maja 1761 poślubił Marię Teresę hr. Kinsky von Weichnitz und Tettau (1736-1806). W 1764 wrócił do kraju; popierał kandydaturę Stanisława Augusta, którego usiłował po elekcji zbliżyć do Austrii.
W roku 1765 posłował do Wiednia; wówczas od cesarza uzyskał godność księcia czeskiego. Jako austriacki oficer nie mógł być formalnym reprezentantem RP w Wiedniu, lecz król Stanisław August uprosił kanclerza Kaunitza, by traktował jego brata jako nieformalnego posła. Książę Andrzej podszedł bardzo ofiarnie do tego nowego zadania, w wykonywaniu którego pomagali mu przychylni Polsce sardyński poseł w Wiedniu Lodovico Canale i brytyjski wysłannik David Murray, 2. hrabia Mansfield.
Jego dziećmi byli:
- Maria Teresa zam. Tyszkiewiczowa (1760-1834)
- Józef Antoni Poniatowski, generał polski, marszałek Francji
Odznaczenia [edytuj]
- W 1758 odznaczony Orderem Marii Teresy
- W 1765 został kawalerem Orderu Świętego Stanisława[4].
- W 1766 odznaczony Orderem Orła Białego.
Przypisy
- ↑ Emanuel Rostworowski, „Poniatowski Andrzej”, w: Polski Słownik Biograficzny, XXVII, Wrocław 1983, s. 412.
- ↑ Jerzy Sewer Dunin-Borkowski, Polacy, dygnitarzami Austrii. T. I Podkomorzowie i paziowie (1750-1890), Lwów 1890, s. 12.
- ↑ Marta Męclewska, Kawalerowie i statuty Orderu Orła Białego 1705-2008, Zamek Królewski, Warszawa 2008, s. 207.
- ↑ Zbigniew Dunin-Wilczyński, Order Świętego Stanisława, Warszawa 2006, s. 178.
Bibliografia [edytuj]
- Emanuel Rostworowski, „Poniatowski Andrzej”, w: Polski Słownik Biograficzny, XXVII, Wrocław 1983, s. 412-420.
- Henryk P. Kosk, Polscy generałowie w służbie obcej, Polska Zbrojna.
- Andrzej ks. Poniatowski h. Ciołek, Potomkowie Sejmu Wielkiego, Serwis genealogiczny pod patronatem Stowarzyszenia Potomków Sejmu Wielkiego.
- Historia Dyplomacji Polskiej – tom II 1572-1795, PWN Warszawa 1981, s. 548.
- Austriaccy generałowie
- Polacy – wojskowi armii austriackiej
- Poniatowscy herbu Ciołek
- Dyplomaci I Rzeczypospolitej
- Odznaczeni Orderem Orła Białego (I Rzeczpospolita)
- Kawalerowie Orderu Świętego Stanisława (I Rzeczpospolita)
- Polacy odznaczeni Orderem Marii Teresy
- Polscy wolnomularze (I Rzeczpospolita)
- Urodzeni w 1734
- Zmarli w 1773
- Ambasadorowie Polski w Austrii
- Szambelanowie austriaccy
