Antyport

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Schemat antyportu Na+-aminokwas

Antyport – forma transportu aktywnego wtórnego przez błony biologiczne. W antyporcie przemieszczenie jednej substancji (jonu lub cząsteczki, np. metabolitu) do wnętrza określonego przedziału zachodzi równocześnie z usuwaniem drugiej substancji z tego przedziału[1].

Rozdzielony błoną gradient jakiejkolwiek substancji (np. wytworzony przez pompę sodowo-potasową – transport aktywny pierwotny), może być użyty jako napęd aktywnego transportu innej cząsteczki. Zgodne z gradientem przemieszczanie cząsteczki pierwszego rodzaju dostarcza energii do transportowania cząsteczki drugiego rodzaju wbrew jej gradientowi.

Białka uczestniczące w tym transporcie nazywane są przenośnikami sprzężonymi, należą do nich symportery i antyportery. W antyporcie przenośnik przemieszcza obie substancje przez błonę w przeciwnych kierunkach, a w symporcie – w tym samym[2]. Przykładem antyportu jest wymiennik sodowo-wapniowy.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Section 15.6, Cotransport by Symporters and Antiporters. W: Lodish H, Berk A, Zipursky SL, et al.: Molecular Cell Biology. New York: W. H. Freeman, 2000.
  2. Bruce Alberts, Dennis Bray, Alexander Johnson, Julian Lewis, Martin Raff, Keith Roberts, Peter Walter: Podstawy biologii komórki. Wprowadzenie do biologii molekularnej. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1999. ISBN 83-01-12846-1.