Aphelium

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Aphelium lub afelium[a] (polska nazwa - punkt odsłoneczny[1]) (zlatynizowany wyraz pochodzenia greckiego, od gr. apo: od i helios: słońce) – punkt na orbicie ciała niebieskiego krążącego wokół Słońca, znajdujący się w miejscu największego oddalenia tego ciała od Słońca. Aphelium posiadają orbity okołosłoneczne ciał poruszających się po orbitach eliptycznych (nie kołowych), jak planety, planetoidy, czy komety.

Punktem orbity przeciwnym do aphelium jest peryhelium, natomiast w odniesieniu do orbity okołoziemskiej stosuje się określenia odpowiednio: apogeum i perygeum.

W czasie, kiedy Ziemia jest w aphelium (ok. 4 lipca) znajduje się ona w odległości 152,1 mln km (1,017 j.a.) od Słońca. Spośród ponumerowanych planetoid najmniejszą odległość aphelium od Słońca (0,804 j.a.) ma 2008 EA32 z grupy Atiry[2].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Forma ta jest niepoprawna, na co jednoznacznie wskazuje etymologia słowa, lecz na tyle pospolita, że odnotowywana w słownikach, np. PWN pod taką nazwą występuję też w słowniku Jana Flisa.

Przypisy

  1. Jan Flis: Terminy geograficzne. Wyd. V (zmienione). Warszawa: Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne, 1999. ISBN 83-02-04531-4.
  2. IAU Minor Planet Center. [dostęp 2014-06-21].