Aprecjacja

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Aprecjacja – wzrost wartości towaru lub dobra. Termin używany w szczególności w odniesieniu do wzrostu wartości waluty krajowej względem waluty zagranicznej w systemie płynnych kursów walut (jest on regulowany przez rynek). Oznacza wzrost siły nabywczej danego pieniądza w rozliczeniach międzynarodowych[1]. W systemie stałego kursu walutowego podniesienie wartości waluty krajowej nazywamy rewaluacją.

Pozytywne skutki aprecjacji:

  • wzrost siły nabywczej waluty krajowej,
  • spadek kosztów obsługi zadłużenia zagranicznego,
  • zmniejszenie presji inflacyjnej pod wpływem spadku cen dóbr importowanych.

Negatywne skutki aprecjacji:

  • osłabienie cenowej konkurencyjności eksportu,
  • wzrost kosztów pracy w relacji do kosztów pracy za granicą.

Zjawiskiem odwrotnym do aprecjacji jest deprecjacja.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Rozdział 12. Zagregowany popyt i zagregowana podaż [w:] Michael Burda, Charles Wyplosz, Makroekonomia. Podręcznik europejski, Warszawa: PWE, 2000.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]