Aprecjacja

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Aprecjacja – wzrost wartości towaru lub dobra. Termin używany w szczególności w odniesieniu do wzrostu wartości waluty krajowej względem waluty zagranicznej w systemie płynnych kursów walut (jest on regulowany przez rynek). Oznacza wzrost siły nabywczej danego pieniądza w rozliczeniach międzynarodowych[1]. W systemie stałego kursu walutowego podniesienie wartości waluty krajowej nazywa się rewaluacją.

Pozytywnym skutkiem aprecjacji jest wzrost siły nabywczej waluty krajowej, spadek kosztów obsługi zadłużenia zagranicznego oraz zmniejszenie presji inflacyjnej pod wpływem spadku cen dóbr importowanych.

Negatywne skutki aprecjacji to osłabienie cenowej konkurencyjności eksportu oraz wzrost kosztów pracy w relacji do kosztów pracy za granicą.

Zjawiskiem odwrotnym do aprecjacji jest deprecjacja.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Rozdział 12. Zagregowany popyt i zagregowana podaż [w:] Michael Burda, Charles Wyplosz, Makroekonomia. Podręcznik europejski, Warszawa: PWE, 2000.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]