Deprecjacja

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Deprecjacja – spadek wartości towaru lub dobra. Termin używany w szczególności w odniesieniu do spadku wartości waluty krajowej względem waluty zagranicznej w systemie płynnych kursów walut. W systemie stałego kursu walutowego obniżanie wartości waluty krajowej nazywa się dewaluacją. Deprecjacja (dewaluacja) prowadzi do obniżenia siły nabywczej danego pieniądza w rozliczeniach międzynarodowych[1].

Pozytywnymi skutkami deprecjacji są poprawienie konkurencyjności cenowej eksportu oraz obniżka kosztów pracy w relacji do kosztów pracy za granicą.

Negatywne skutki deprecjacji to spadek siły nabywczej waluty krajowej, wzrost kosztów obsługi zadłużenia zagranicznego oraz zwiększenie presji inflacyjnej pod wpływem wzrostu cen dóbr importowanych.

Zjawiskiem odwrotnym do deprecjacji jest aprecjacja.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Rozdział 12. Zagregowany popyt i zagregowana podaż [w:] Michael Burda, Charles Wyplosz, Makroekonomia. Podręcznik europejski, Warszawa: PWE, 2000.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]