Arcybiskupi Genui

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Arcybiskupi Genui - arcybiskupi rzymskokatolickiej metropolii z siedzibą w Genui.

Genua była siedzibą biskupa co najmniej od czwartego wieku (być może nawet wcześniej), jako sufragania Mediolanu[1]. Do rangi archidiecezji wyniósł ją papież Innocenty II 20 marca 1133. Jej sufraganiami są obecnie diecezje Albenga-Imperia, Chiavari, La Spezia-Sarzana-Brugnato, Savona-Noli, Tortona i Ventimiglia-San Remo. Arcybiskupi tej archidiecezji są zwyczajowo powoływani do Kolegium Kardynalskiego. Obecnym arcybiskupem jest Angelo Bagnasco, kardynał i przewodniczący Konferencji Episkopatu Włoch. Byłymi arcybiskupami Genui są też obecny sekretarz stanu Stolicy Apostolskiej Tarcisio Bertone oraz kardynał Dionigi Tettamanzi. Wśród znaczących arcybiskupów w przeszłości można wymienić pierwszego arcybiskupa Syrusa, kronikarza i hagiografa Jakuba z Voragine, kardynała Paolo Fregoso (kilkakrotnego dożę Republiki Genui), oraz kardynała Giuseppe Siri, który był jednym z najpoważniejszych kandydatów na papieża na obydwu konklawe w 1978 roku.

Spis treści

Lista ordynariuszy [edytuj]

"Protobiskupi" (przed 381) [edytuj]

Istnienie pięciu poniższych biskupów jest poświadczone jedynie przez tradycję i czasu ich posługi nie da się określić[2].

  • św. Salomon
  • św. Walentyn
  • św. Feliks
  • św. Syrus
  • św. Romulus

Biskupi Genui (381 do 1133) [edytuj]

  • Diogenes (381)[3]
  • Paschasius (451)
  • Asterius (634)
  • Johannes (680)
  • Sabatinus (876 – 878)
  • Theodulfus (946 – 981)[4]
  • Johannes (983/84 – 1019)
  • Landulfus (1019 – 1034/36)
  • Conradus (1036 – 1052)
  • Obertus (1052 – 1078)
  • Conradus Manganelli, obediencja wibertyńska (1080 – 1087)
  • Cyriacus, obediencja gregoriańska (1089)
  • Ogerius (ok. 1095)
  • Airaldus (1097 – 1116)
  • Otto (1117 – 1120)
  • Zygfryd (1123 – 1129)[5]
  • Syrus (1130, od 1133 pierwszy arcybiskup)[5]

Arcybiskupi Genui (od 1133) [edytuj]

  • Syrus (1133 – 1163)
  • Ugone (1163 – 1188)
  • Bonifazio (1188 – 1203)[6]
  • Ottone (1203 – 1239)[7]
  • Giovanni de Cogorno (1239 – 1253)
  • Gualtiero da Vezzano (1253 – 1274)
  • Bernardo de Arimondi (1276 – 1286)
    • Opizzo Fieschi, administrator (1288 – 1292)
  • bł. Jakub de Voragine (1292 – 1298)
  • Porchetto Spinola (1299 – 1321)
  • Bartolomeo de Reggio (1321 – 1335)
  • Dino de Radicofano (1337 – 1342)
  • Giacomo da Santa Vittoria (1342 – 1349)
  • Bertrando Besauduni (1349 – 1358)
  • Guido Scettem (1358 – 1368)
  • Andrea della Torre (1368 – 1377)
  • Lanfranco Sacco (1377 – 1381)
  • Giacomo Fieschi (1382 – 1400)
  • Pileo de' Marini (1400 – 1429)
  • Pietro de' Giorgi (1429 – 1436)
  • Giorgio Fieschi (1436 – 1439)[8]
  • Giacomo Imperiale (1439 – 1452)
  • Paolo Fregoso (1453 – 1495)
  • Jorge da Costa, komendatariusz (1495 – 1496)
  • Paolo Fregoso (po raz drugi), komendatariusz (1496 – 1498)
  • Giovanni Maria Sforza (1498 – 1520?)[9]
  • Innocenzo Cibo (1520 – 1550)[10]
  • Girolamo de Sauli (1550 – 1559)
  • Agostino Salvago (1559 – 1567)
  • Cipriano Pallavicino (1567 – 1586)
  • Antonio Maria Sauli, koadiutor (1585 – 1586), arcybiskup (1586 – 1591)
  • Alessandro Centurione (1591 – 1596)
  • Matteo Rivarola (1596 – 1600)[11]
  • Orazio Spínola (1600 – 1616)
  • Domenico Marini (1616 – 1635)
  • Stefano Durazzo (1635 – 1664)
  • Giovanni Battista Spínola (1664 – 1681)[12]
  • Giulio Vincenzo Gentile (1681 – 1694)
  • Giovanni Battista Spínola (1694 – 1705)
  • Lorenzo Fieschi (1705 – 1726)
  • Nicolò Maria de' Franchi (1726 – 1746)
  • Giuseppe Maria Saporiti, koadiutor (1743 – 1746), arcybiskup (1746 – 1767)[13]
  • Giovanni Lercari (1767 – 1802)
  • Giuseppe Spina (1802 – 1816)
  • Luigi Lambruschini, C.R.S.P. (1819 – 1830)
  • Placido Maria Tadini, O.C.D. (1831 – 1847)
  • Salvatore Magnasco (1871 – 1892)
  • Tommaso Reggio (1892 – 1901)
  • Edoardo Pulciano (1901 – 1911)
  • Tommaso Boggiani, O.P. (1919 – 1921)
  • Carlo Minoretti (1925 – 1938)
  • Pietro Boetto, S.J. (1938 – 1946)
  • Giuseppe Siri (1946 – 1987)
  • Giovanni Canestri (1987 – 1995)
  • Dionigi Tettamanzi (1995 – 2002)
  • Tarcisio Bertone, S.D.B. (2002 – 2006)
  • Angelo Bagnasco (od 2006)

Przypisy

  1. ↑ Pierwszym w pełni udokumentowanym biskupem Genui jest Diogenes, poświadczony jako uczestnik Soboru Nicejskiego w 381, zob. Kehr, s. 262.
  2. ↑ Kehr, s. 262
  3. ↑ Lista od 381 do 878 na podstawie: Kehr, s. 262 i 265
  4. ↑ Lista od 946 do 1123 na podstawie: Schwartz, s. 146-148
  5. ↑ 5,0 5,1 Cafari Annales, Monumenta Germaniae Historica, Scriptores XVIII, s. 39. W latach 1120-23 diecezja wakowała
  6. ↑ Zob. Kehr, s. 276 nr 47; Hierarchia Catholica, vol. I, s. 281.
  7. ↑ Lista od 1203 do 1429 na podstawie Hierarchia Catholica, vol. I, s. 281-282.
  8. ↑ Lista od 1436 do 1498 na podstawie Hierarchia Catholica, vol. II, s. 167.
  9. ↑ zob. Sfòrza, Giovanni Maria
  10. ↑ Lista od 1520 do 1596 na podstawie Hierarchia Catholica, vol. III, s. 215.
  11. ↑ Lista od 1596 do 1664 na podstawie Hierarchia Catholica, vol. IV, s. 207.
  12. ↑ Lista od 1664 do 1746na podstawie Hierarchia Catholica, vol. V, s. 225-226.
  13. ↑ Lista od 1746 do 1802 na podstawie Hierarchia Catholica, vol. VI, s. 241.

Źródła [edytuj]

  • Paul Fridolin Kehr, Italia Pontificia. Volumen VI Pars II: Pedemontium, Liguria Marittima, Berlin 1914
  • Gerhard Schwartz: Die Besetzung der Bistümern Reichsitaliens unter den sächsischen und salischen Kaisern mit den listen der Bischöfe 951-1122, Verlag von B. G. Teubner in Leipzig und Berlin 1913
  • K. Eubel, P. Gauchat, R. Ritzler, Hierarchia Catholica, vol. I-VI, Padwa-Ratyzbona 1913-1960
Źródło „http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Arcybiskupi_Genui&oldid=35516207”