Dionigi Tettamanzi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Dionigi Tettamanzi
Kardynał prezbiter
Dionigi Tettamanzi
Herb Dionigi Tettamanzi Gaudium et pax
Radość i pokój
Kraj działania  Włochy
Data i miejsce urodzenia 14 marca 1934
Renate
arcybiskup mediolański
Okres sprawowania 2002 - 2011
arcybiskup Genui
Okres sprawowania 1995-2002
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 28 czerwca 1957
Nominacja biskupia 1 lipca 1989
arcybiskup ankoński
Sakra biskupia 23 września 1989
Kreacja kardynalska 21 lutego 1998
Jan Paweł II
Kościół tytularny Ss. Ambrogio e Carlo
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 23 września 1989
Konsekrator Carlo Maria Martini
Współkonsekratorzy Carlo Maccari
Bernardo Citterio

Dionigi Tettamanzi (ur. 14 marca 1934 w Renate), włoski kardynał, arcybiskup Genui i Mediolanu.

Studiował w seminariach w Seveso (koło Mediolanu) i Venegono Inferiore, przyjął święcenia kapłańskie 28 czerwca 1957 z rąk ówczesnego arcybiskupa Mediolanu, Giovanniego Battisty Montiniego (późniejszego papieża Pawła VI). Na Papieskim Uniwersytecie Gregoriańskim w Rzymie obronił w 1960 doktorat z teologii. Prowadził w archidiecezji mediolańskiej pracę duszpasterską oraz wykładał w kilku seminariach; koordynował ze strony Kościoła działalność organizacji lekarzy katolickich, kierował redakcją pisma "Avvenire" oraz pełnił funkcję rektora Pontyfikalnego Seminarium Lombardzkiego.

1 lipca 1989 mianowany biskupem Ankony-Osimo, otrzymał sakrę biskupią 23 września 1989 z rąk kardynała Carlo Martiniego (arcybiskupa Mediolanu). W kwietniu 1991 zrezygnował z rządów diecezji Ankona-Osimo i przeszedł do pracy w Konferencji Episkopatu Włoch na stanowisko sekretarza generalnego. W kwietniu 1995 został arcybiskupem Genui (i wiceprzewodniczącym Konferencji Episkopatu Włoch), w lipcu 2002 arcybiskupem Mediolanu. Brał udział w sesjach Światowego Synodu Biskupów w Watykanie.

21 lutego 1998 Jan Paweł II wyniósł go do godności kardynalskiej, nadając tytuł prezbitera SS. Ambrogio e Carlo. Od marca 2000 Tettamanzi bierze udział w pracach Rady Kardynalskiej ds. badania Organizacyjnych i Ekonomicznych Problemów Stolicy Świętej. Był wymieniany w gronie papabili - faworytów do następstwa po zmarłym w kwietniu 2005 papieżu Janie Pawle II[1].

W marcu 2009 roku w związku z osiągnięciem wieku emerytalnego złożył rezygnację z pełnionych funkcji, jednak Benedykt XVI poprosił go o pełnienie urzędu przez kolejne dwa lata. Przeszedł na emeryturę 28 czerwca 2011.

Od 23 lipca 2012 roku do 20 lipca 2013 roku pełnił funkcję administratora apostolskiego diecezji Vigevano.

Brał udział w konklawe 2013, które wybrało papieża Franciszka.

Przypisy

  1. Papabili - kandydaci do papieskiego tronu newsweek.pl [dostęp 4.12.2010]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Poprzednik
Giovanni Canestri
ArchbishopPallium PioM.svg Arcybiskup Genui
1995-2002
ArchbishopPallium PioM.svg Następca
Tarcisio Bertone
Poprzednik
Carlo Maria Martini
ArchbishopPallium PioM.svg Arcybiskup Mediolanu
2002-2011
ArchbishopPallium PioM.svg Następca
Angelo Scola