Arikara

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Dziewczyna Arikara. Sepia, 1909. Z tomu nr 5 kolekcji "The North American Indian" 2228 fotografii Indian autorstwa Edwarda S. Curtisa. W zbiorach cyfrowych Library of Congress
Wojownik plemienia Arikara
Commons in image icon.svg

Arikara – plemię Indian Ameryki Północnej spokrewnione z Paunisami, wśród białych osadników znane również jako "Arickaree" lub "Ree". Słowo "Arikara" znaczy tyle co "rogi" lub "jeleń" i ma związek ze sposobem układania włosów wzwyż po dwóch stronach głowy w oparciu o odpowiednio umocowane grzebienie.

Arikara pochodzili z regionu Platte Valley w Nebrasce. Przy pierwszym zetknięciu z białymi byli bardzo agresywni i niebezpieczni. Przez dłuższy czas byli sprzymierzeńcami Mandanów i Hidatsów, gdy wojny z Dakotami i czarna ospa zdziesiątkowały ich wojowników. Później stali się tak nieliczni, że wymieniano ich wśród tzw. "Indian z Fortu Berthold".

Byli rolnikami, wyspecjalizowanymi w produkcji miniaturowej kukurydzy. Kukurydza odgrywała w ich życiu niezmiernie ważną rolę, z którego to powodu nazywali ją "matką" - dawczynią życia. Byli znakomitymi pływakami zdolnymi do obezwładnienia bizona podczas forsowania rzeki przez stado. Mieszkali w ziemiankach budowanych na prerii. W II połowie XIX wieku oddali znaczne przysługi US Army jako zwiadowcy podczas ostatnich walk z Indianami Prerii. Ze szczególnym upodobaniem wykorzystywał ich jako zwiadowców generał George Armstrong Custer. W zamian za swe usługi Arikara w 1900 uzyskali obywatelstwo Stanów Zjednoczonych.

Budowa tamy Garrisona w latach 50. XX wieku oraz odkrycie ropy naftowej w Willston spowodowały przymusowe wysiedlenie. W 1980 plemię to liczyło nieco ponad 1500 osób. Obecnie wraz z plemionami Hidatsa i Mandan, mieszkają w rezerwacie Fort Berthold. Miasto Arickaree w hrabstwie Washington w Kolorado nosi imię tego plemienia.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]