Błękitna laguna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Błękitna laguna
The Blue Lagoon
Gatunek przygodowy
Data premiery Polska 31 grudnia 1980
Ziemia 20 czerwca 1980
Kraj produkcji  Stany Zjednoczone
Czas trwania 115 min
Reżyseria Randal Kleiser
Scenariusz Randal Kleiser,
Douglas Day Stewart
Główne role Christopher Atkins,
Brooke Shields
Muzyka Basil Poledouris
Zdjęcia Néstor Almendros
Scenografia Jon Dowding
Kostiumy Jean-Pierre Dorléac
Montaż Robert Gordon
Produkcja Randal Kleiser
Wytwórnia Columbia Pictures
Nagrody 1981 Brooke Shields, Złota Malina najgorsza aktorka

Błękitna laguna (tytuł oryginalny The Blue Lagoon) to amerykański film fabularny z 1980 roku w reżyserii Randala Kleisera, którego scenariusz został oparty na książce Henry'ego De Vere Stacpoole'a pod tym samym tytułem wydanej w 1945 r.

Film Błękitna laguna odniósł sukces komercyjny na całym świecie, zdobył także nominacje do Oscara za najlepsze zdjęcia. Zdjęcia do filmu powstały na wyspach Fidżi.

W 1991 powstała jego kontynuacja pt. Powrót do błękitnej laguny (reż. William A. Graham).

Obsada[edytuj | edytuj kod]

Opis fabuły[edytuj | edytuj kod]

"Błękitna laguna" to ekranizacja powieści Henry'ego DeVere'a, zrealizowana w plenerach południowego Pacyfiku. Dwoje małych dzieci i kucharz okrętowy cudem uchodzą z życiem z katastrofy morskiej i bezpiecznie dopływają do brzegów bezludnej tropikalnej wyspy. Kiedy kucharz umiera, chłopiec i dziewczyna muszą sami walczyć o przetrwanie. Mijają lata i Emmeline (Brooke Shields) i Richard (Christopher Atkins) dorastają w otoczeniu dzikiej i egzotycznej przyrody. Uczą się stawiać czoła wyzwaniom, który nie szczędzi im okres dojrzewania, a łącząca ich dziecięca fascynacja przeradza się w głębokie uczucie. Emmeline rodzi dziecko, a Richard otacza ją troskliwą opieką. Lata biegną, a młodzi ludzie pogodzili się już z myślą, że zostaną na lagunie do końca życia. Pewnego dnia, pływając po atolu łodzią, na skutek ataku rekina, tracą obydwa wiosła i wszyscy troje zniesieni zostają na otwarty ocean. Gdy godzą się już ze śmiercią, odnajduje ich ojciec, który przez całe lata przeszukiwał rejon katastrofy na niedużym szkunerze.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]