Basset

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Basset Hound)
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Basset Hound
Bvdb-bassethound2.jpg
Basset Hound
Inne nazwy Basset
Kraj patronacki Wielka Brytania
Kraj pochodzenia Wielka Brytania[2]
Wymiary
Wysokość 33-38 cm
Masa {{{masa}}}
Klasyfikacja
FCI Grupa VI, Sekcja 1,
nr wzorca 163
AKC Hound
ANKC Grupa 4 (Hounds)
CKC Grupa 2 - Hounds
KC(UK) Hound
NZKC Hounds
UKC Grupa 2- Scenthound
Wzorce rasy
FCI AKC ANKC CKC KC(UK) NZKC UKC
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Basset hound – jedna z ras psów, należąca do grupy psów gończych i posokowców, zaklasyfikowana do sekcji psów gończych w podsekcji gończych krótkonożnych. Typ jamnikowaty[3]. Według klasyfikacji FCI podlega próbom pracy[2].

Rys historyczny[edytuj | edytuj kod]

Basset jest potomkiem ciężkiego, obecnie już nieistniejącego francuskiego basseta d'Artois i lżejszego baseta artesien normand[4]. Ten silny, krótkonogi pies gończy zrodził się we Francji pod koniec XVI wieku[1]. Kształt głowy i ostrość węchu sugerują bliskie pokrewieństwo z bloodhoundem. Basset mógł powstać przez mutację w tej rasie, która spowodowała karłowatość. Na początku XIX wieku bassety udowodniły swoją przydatność dla myśliwych polujących pieszo. Chociaż powolne, z łatwością mogą być używane do polowań na zające, króliki i bażanty.

Nazwa pochodzi od francuskiego słowa bas (niski)[5].

Wygląd[edytuj | edytuj kod]

Głowa Basset hunda
Przednia łapa młodego Basset hunda

Oczy[edytuj | edytuj kod]

Ciemne, orzechowe lub brązowe, w zależności od maści. Czerwień dolnej powieki jest ledwo widoczna.

Uszy[edytuj | edytuj kod]

Osadzone poniżej poziomu oczu, długie, masywne, wiotkie, aksamitne i zawijające się do wewnątrz.

Głowa[edytuj | edytuj kod]

Wysklepiona, z widocznym guzem potylicznym, kilka fałd koło brwi i obfite, ciężkie fafle.

Sierść[edytuj | edytuj kod]

Gładka, krótka, przylegająca. Maść zróżnicowana.

Tułów[edytuj | edytuj kod]

Szeroki, długi, prosty grzbiet. Klatka piersiowa umiarkowanie głęboka.

Kończyny[edytuj | edytuj kod]

Krótkie, silne, z mocnym kośćcem. Z przodu stawy nadgarstkowe wyginają się trochę do środka, ale nie na tyle, aby się stykać. Są pofałdowane.

Ogon[edytuj | edytuj kod]

Długi, silny, zwężający się i prosty, ale lekko zagięty, gdy pies się rusza.

Zachowanie i charakter[edytuj | edytuj kod]

Jest z natury upartym psem myśliwskim. Zaletami jego są wytrwałość, odwaga. Jest odporny i oddany, toleruje dzieci.

Użytkowość[edytuj | edytuj kod]

Pierwotnie pies tej rasy był cenionym tropowcem, często używanym do polowań na zające. Pomimo tego, że ma rodowód psa myśliwskiego, hoduje się go obecnie głównie jako psa rodzinnego.

Zdrowie i pielęgnacja[edytuj | edytuj kod]

Nadaje się do małego mieszkania, o ile właściciel zapewni mu odpowiednią ilość ruchu. Rasa ta podatna jest na zapalenie spojówek. Nie wymagają częstych kąpieli i szczotkowania. Dodatkowo młode psy są podatne na okaleczenia końcówek uszu podczas chodzenia, stąd wymagają odpowiedniego ich zabezpieczenia i pielęgnacji. Psy tej rasy przejawiają średnie ryzyko do wystąpienia skrętu żołądka.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 David Taylor: Księga psów. s. 24-25.
  2. 2,0 2,1 Alain Fournier: Ilustrowana encyklopedia psów rasowych. s. 214.
  3. Rino Falappi: Czworonożni przyjaciele: rasy, pielęgnacja i hodowla psów. s. 128.
  4. Eva Maria Krämer: Rasy psów. s. 67.
  5. Ammy Marder, Debra Horwitz: Nasz pies. s. 1122.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Rino Falappi: Czworonożni przyjaciele: rasy, pielęgnacja i hodowla psów. Warszawa: Dom Wydawniczy "Bellona", 2001. ISBN 83-11-09354-7.
  • Alain Fournier: Ilustrowana encyklopedia psów rasowych. Warszawa: Carta Blanca. Grupa Wydawnicza PWN, 2012. ISBN 978-83-7705-179-5.
  • Eva Maria Krämer: Rasy psów. Warszawa: Oficyna Wydawnicza MULTICO, 1998, s. 67. ISBN 83-7073-122-8.
  • Ammy Marder, Debra Horwitz: Nasz pies. Poradnik dla właścicieli psów. Warszawa: Książka i Wiedza, 1999. ISBN 83-05-13030-4.
  • David Taylor: Księga psów. Warszawa: Świat Książki, 1995. ISBN 83-7129-102-7.