Sierść

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Sierść – okrywa włosowa większości ssaków, zarazem ich cecha charakterystyczna. U poszczególnych gatunków sierść wykształciła się w różny sposób, w zależności od środowiska przyrodniczego w jakim ewoluowały. Pełni funkcję ochronną przed mechanicznymi urazami skóry, termoregulacyjną – zapobiega utracie ciepła lub przegrzaniu (odbija część promieni słonecznych chroniąc przed hipertermią), co pozwala zwierzęciu utrzymywać stałą temperaturę ciała.

U większości gatunków sierść składa się z dwóch rodzajów owłosienia:

Okresowe zrzucanie sierści (wymianę starych włosów na nowe) nazywamy linieniem.

Grube i twarde włosy sierści nazywane są szczeciną, występującą przede wszystkim u dzika i świni domowej. Dzięki swym właściwościom, szczecina wykorzystywana jest, obecnie rzadko, do wyrobu szczotek i pędzli.

Sierści nie posiada człowiek (z wyjątkiem lanugo występującego w okresie płodowym), gatunki przebywające stale w środowisku wodnym (płetwonogie) oraz golec, który prowadzi podziemny tryb życia.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

WiktionaryPl nodesc.svg
Zobacz hasło sierść w Wikisłowniku
Wikimedia Commons