Baszłyk
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Baszłyk (tat. Başlıq, tur. Başlık, od baş - głowa) – rodzaj nakrycia głowy, kaptur z długimi końcami do zawiązywania pod brodą lub owijania wokół szyi albo pasa. Szyty był z grubego sukna lub filcu.
W połowie XVIII wieku wprowadzono go w armii rosyjskiej. Przyjął się również, na krótko, we Francji w połowie XIX wieku jako element kobiecego stroju. Było to połączenie szala z kapturem zwieńczonym ozdobnym chwastem (rodzaj pompona).
W Polsce i Rosji baszłyk nosili głównie wojskowi i dzieci. Te ostatnie widywano w baszłykach jeszcze w dwudziestoleciu międzywojennym. Długie końce kapturów skrzyżowane z przodu jak szalik wiązano z tyłu w pasie. W czasie srogich zim dobrze chronił przed mroźnym wiatrem.
Bibliografia [edytuj]
- Małgorzata Szubert: Leksykon rzeczy minionych i przemijających. Warszawa: Muza SA, 2003. ISBN 83-7319-138-0.
