Betainy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Betainy - organiczne związki chemiczne, jony obojnacze posiadające rozseparowane fragmenty z ładunkiem dodatnim oraz z ujemnym. Atom, obdarzony ładunkiem dodatnim nie może przy tym mieć przyłączonych do siebie atomów wodoru, a wypadkowy ładunek cząsteczki wynosi 0. Najczęściej spotykane betainy to związki amoniowe i fosfoniowe, zawierające odpowiednio azot i fosfor jako atomy kationowe.

Nazwa pochodzi od betainy, N,N,N-trimetyloglicyny, wykrytej w XIX wieku w burakach cukrowych.

Przykłady[edytuj | edytuj kod]

(CH3)3N+CH2COO (betaina)

(CH3)3P+CH2SO3

(Ph)3P+CH2CH2O

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]