Kation

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Kationjon o ładunku dodatnim (+). Indywiduum chemiczne występujące zawsze w obecności jonu o ładunku przeciwnym (anionu) w przypadku medium elektrycznie obojętnego (zasada zachowania ładunku). Kationy mogą być zarówno organiczne jak i nieorganiczne. Podczas elektrolizy stopionych soli jak i roztworów wodnych z rozpuszczoną substancją jonową, kationy podążają do elektrody ujemnej (o dodatnim potencjale) zwanej katodą.

Analiza kationów metali[edytuj | edytuj kod]

Kationy metali w klasyczny sposób dzieli się na 5 grup analitycznych (według Freseniusa):

  • I grupa: Ag+, Pb2+, Hg2+2
  • II grupa: Hg2+, Cu2+, Bi3+, Cd2+
  • III grupa: Zn2+, Ni2+, Co2+, Mn2+, Fe2+, Fe3+, Al3+, Cr3+
  • IV grupa: Ca2+, Sr2+, Ba2+
  • V grupa: Mg2+, Li+, Na+, K+, NH+4

Dla każdej grupy stosuje się inne, charakterystyczne reakcje wykrywania

Przykłady kationów[edytuj | edytuj kod]

Nieorganiczne[edytuj | edytuj kod]

Organiczne[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

WiktionaryPl nodesc.svg
Zobacz hasło kation w Wikisłowniku