Billboard Hot 100

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Billboard Hot 100lista przebojów w Stanach Zjednoczonych, tworzona przez muzyczny magazyn Billboard.

Aktualnie lista ta jest kompilowana w oparciu o 3 składniki: częstotliwość emisji utworów przez amerykańskie stacje radiowe, wyniki fizycznej sprzedaży singli oraz wyniki cyfrowej sprzedaży utworów (nawet jeżeli nie mają statusu singla). Pierwszym utworem, który znalazł się na jej szczycie, był singiel "Poor Little Fool" Ricka Nelsona. Nastąpiło to 4 sierpnia 1958.

Jedynym zespołem w historii, którego utwory zajęły w całości "pierwszą piątkę", jest grupa The Beatles. Ponadto to właśnie The Beatles najczęściej gościli na szczycie listy Billboard Hot 100. Łącznie 20 ich singli uplasowało się na pierwszym miejscu zestawienia. Druga w rankingu jest Mariah Carey z osiemnastoma "numerami jeden".

Utworem, który najdłużej był na szczycie Billboard Hot 100, jest singiel One Sweet Day duetu Mariah Carey i Boyz II Men. Piosenka przebywała na pierwszym miejscu przez 16. kolejnych tygodni. Konsekwencją tego sukcesu była pierwsza pozycja w podsumowaniu dekady lat 90. XX wieku.

"I'm Yours" Jasona Mraza to singiel, który spędził na liście 76 tygodni, co pozostaje póki co rekordowym osiągnięciem. Wcześniej rekordzistką była LeAnn Rimes za sprawą wydanego w 1997 singla "How Do I Live" - jej utwór gościł na liście przez 69 tygodni.

Michael Jackson jest pierwszym artystą, któremu udało się umieścić 5 singli pochodzących z jednego albumu (był nim album Bad) na pierwszym miejscu zestawienia Billboard Hot 100. Były to kolejno: I Just Can't Stop Loving You (duet z Siedah Garrett), Bad, The Way You Make Me Feel, Man in the Mirror i Dirty Diana. W połowie 2011 rekord Jacksona wyrównała Katy Perry, która ze swojej drugiej studyjnej płyty Teenage Dream na pierwszym miejscu listy Billboard Hot 100 umieściła następujące single: California Gurls (featuring Snoop Dogg), Teenage Dream, Firework, E.T. (featuring Kanye West) i Last Friday Night (T.G.I.F.).

Inny rekord należy do Whitney Houston. Wokalistka w latach 1985-1988 umieściła aż 7 swoich kolejnych singli na szczycie listy Billboard Hot 100. 3 pierwsze pochodziły z jej debiutanckiego albumu zatytułowanego Whitney Houston, a mowa o: "Saving All My Love For You", "How Will I Know" i "Greatest Love Of All"; pozostałe 4 promowały krążek pt. Whitney: "I Wanna Dance With Somebody (Who Loves Me)", "Didn't We Almost Have It All", "So Emotional" oraz "Where Do Broken Hearts Go". Dobrą passę artystki przerwał singiel "Love Will Save The Day", który dotarł do dziewiątej pozycji zestawienia Billboardu.

Tylko trzykrotnie w historii zdarzyło się, by w podsumowaniu rocznym listy zwycięski okazał się singiel, który nigdy nie dotarł na szczyt regularnych notowań Billboard Hot 100. Chodzi o single: "Wolly Bully" Sam The Sham (1965), "Breathe" Faith Hill (2000) oraz "Hanging By A Moment" Lifehouse (2001).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]